5 καλύτερες μηχανές χρόνου σε ταινίες, κατάταξη

Το ταξίδι στο χρόνο είναι πιθανώς ένα από τα πιο όμορφα υποείδη της επιστημονικής φαντασίας, αλλά ακόμα περισσότερο όταν απαιτεί ένα συγκεκριμένο κομμάτι μεταφοράς για να γίνει η δουλειά. Οι ταινίες έχουν φιλοξενήσει μια άγρια ​​σειρά από χρονομηχανές από υδρομασάζ (όπως στο “Hot Tub Time Machine”) μέχρι το πλησιέστερο ντουλάπι (όπως στη συγκλονιστική rom-com “About Time”). Ωστόσο, αν έπρεπε να διαλέξουμε ποια είδη βόλτας θα υπερβαίνουν τους υπόλοιπους, υπάρχουν πέντε μηχανές που θα θέλαμε ιδιαίτερα να περάσουμε στους αιώνες, κάτι που το πιο σημαντικό θα ήταν να φαινόμαστε κουλ.

Παρακάτω είναι μια παρτίδα από λαμπρές μηχανές που υψώνονται πάνω από άλλες γνωστές χρονομηχανές για συγκεκριμένους λόγους. Μπορεί να λάβουν σημάδια επειδή κρύφτηκαν σε κοινή θέα, μπορεί να έρθουν με ένα πρόσθετο ταλέντο που μας κάνει να ευχόμαστε να μπορούσαμε να γυρίσουμε πίσω στο χρόνο όποια ευκαιρία είχαμε, ή μπορεί απλώς να είχαν αποκτήσει θρυλική θέση για οποιοδήποτε franchise έχουν γίνει μέρος. Ενώ περιμένουμε και αναρωτιόμαστε αν το ταξίδι στο χρόνο είναι πραγματικό, εδώ είναι τα πέντε αγαπημένα μας μηχανήματα που μας κάνουν να σκεφτόμαστε για τις πιο σύντομες στιγμές που ήταν στην πραγματικότητα.

Αν πρόκειται να διαλέξουμε τις καλύτερες χρονομηχανές, θα ήταν εγκληματικό να μην αναγνωρίσουμε μια από τις πρώτες ιστορίες που επινόησαν τον όρο και την ταινία που τον διασκεύασε. Η ιστορία του HG Wells, «The Time Machine», μεταφέρθηκε στην οθόνη σε όλο της το χρυσό μεγαλείο. Αν και μπορεί να μην είναι τόσο κομψό όσο άλλες μέθοδοι μεταφοράς σε αυτή τη λίστα, δεν είναι λιγότερο κομψό και οριακά διακοσμητικό.

Αποτελούμενο από κάτι που μοιάζει με ένα τεράστιο πιάτο δείπνου και μια καρέκλα κουρείου, το Time Machine στην ταινία του 1960 είναι μια άνετη βόλτα για τον επιβάτη του, τον Rod Taylor ως HG Wells. Το μόνο μειονέκτημα είναι ότι, λόγω αυτού, αισθάνεται επίσης πιο εύθραυστο και μπορεί να ανησυχείτε μήπως το βγάλετε για μια δοκιμαστική λειτουργία. Αυτό μπορεί να είναι κάτι που αξίζει να αγνοηθεί, ωστόσο, δεδομένου ότι η έκθεση παρέχει μερικά από τα καλύτερα γραφικά σε μια ταινία ταξιδιού στο χρόνο, καθώς βλέπουμε κυριολεκτικά τα χρόνια να αλλάζουν γύρω από τον Wells καθώς τα περνάει.

Αυτό το ειδικό εφέ θα αναπαραχθεί στο ριμέικ του 2002 με πρωταγωνιστή τον Γκάι Πιρς, το οποίο μάλιστα παρουσίαζε τον Τέιλορ σε καμέο. Παρόλα αυτά, τίποτα δεν ξεπερνά το αρχικό μοντέλο, το οποίο αισθάνεται καλά και πραγματικά κλασικό πριν το ταξίδι στο χρόνο αναβαθμιστεί σε διάφορες μορφές.

Δεδομένου ότι οι μεταφυσικοί πιστεύουν ότι ο Μπιλ και ο Τεντ είναι μερικοί από τους μόνους λίγους ταξιδιώτες στο χρόνο που αποτυπώνουν την ιδέα, ποιοι είμαστε εμείς για να διαφωνήσουμε με το τι χρησιμοποιούν για να το κάνουν; Κάνοντας το ντεμπούτο του το 1989 στο “Bill and Ted’s Excellent Adventure” μέσω του Rufus του George Carlin, οι δύο θρυλικοί μας τύποι χρησιμοποιούν έναν τηλεφωνικό θάλαμο για να περάσουν χρόνο και να πάρουν κορυφαίους βαθμούς στην αναφορά της ιστορίας τους. Ωστόσο, αυτό δεν είναι μόνο μια εντελώς έξω σχολική εκδρομή για τις δύο ακαδημαϊκές μας βλάβες. Αν δεν κάνουν το κάλεσμα να πηδήξουν στο περίπτερο και να ταξιδέψουν στο χρόνο, κινδυνεύουν να αποτύχουν στο μάθημα της ιστορίας και να μην αποτελέσουν ποτέ την έμπνευση για τον κόσμο που πρόκειται να γίνουν στο μέλλον.

Τέτοια ζήτηση σημαίνει ότι υπάρχει πολύς κόσμος σε αυτόν τον εξαιρετικά προηγμένο τηλεφωνικό θάλαμο και το ζεύγος καλούντων, αλλά με κάποιο τρόπο καταφέρνει να συγκεντρώσει όλα όσα απαιτούνται για να γίνει η δουλειά. Μπορεί να είναι πολύ δύσκολο για οποιονδήποτε εκτός από τους Wyld Stallyns που κάνουν ένα ταξίδι, αλλά δεν το εμπόδισε να είναι μια ωραία βόλτα για τους ήρωές μας. Πληκτρολογήστε το σωστό έτος και με το πάτημα του πλήκτρου λίρας, ξεκινάτε μια σωληνοειδή βόλτα στους αιώνες. Ομολογουμένως, τη στιγμή που κυκλοφόρησε το πολυαναμενόμενο τρίκουελ, “Bill and Ted Face the Music”, η μηχανή του χρόνου που μπορούσε εύκολα να κρυφτεί σε κοινή θέα είχε γίνει κάτι σαν λείψανο. Ωστόσο, εξακολουθεί να μην εμποδίζει τη μηχανή του χρόνου να είναι ένα κομμάτι της ποπ κουλτούρας που ξεχωρίζει.

Εντάξει, μπορεί να κάμπτουμε λίγο τους κανόνες εδώ, δεδομένου ότι το θρυλικό αστυνομικό κουτί που ακούγεται σαν διασταύρωση μεταξύ ενός μαχητή γραβάτας και του KITT από το “Knight Rider” είναι στην πραγματικότητα από την τηλεοπτική εκπομπή “Doctor Who”. Ωστόσο, ο θρυλικός Gallifreyan και η βόλτα του εμφανίστηκαν σε τρεις μεγάλου μήκους ταινίες, πράγμα που σημαίνει ότι ευχαρίστως θα αφήσουμε το καλειδοσκοπικό, διαρκώς μεταβαλλόμενο τεχνικό να μπει στη λίστα. Εμφανιζόμενος στα “Dr. Who and the Daleks”, “Daleks’ Invasion Earth 2150 AD” και “Doctor Who: The Movie”, το TARDIS (Time And Relative Dimension(s) In Space) είναι το πιο ευρύχωρο μαστίγιο για χρονοβόρο έδαφος.

Εξωτερικά, είναι ένα ελαφρώς μεγαλύτερο κουτί τηλεφώνου από αυτό που οδήγησαν ο Μπιλ και ο Τεντ, που το βάζει ήδη μπροστά από τη βόλτα των μάγκων. Μπείτε μέσα, όμως, και ο χρόνος και ο χώρος δεν είναι πλέον παράγοντας, δεδομένου ότι είναι αρκετά μεγάλο για να φιλοξενήσει ένα επιχειρηματικό συνέδριο, καθώς και να σώσει πλανήτες, χρονοδιαγράμματα και να αποτρέψει κάθε είδους γεγονότα που καταστρέφουν την πραγματικότητα. Το μόνο μειονέκτημα αυτής της συγκεκριμένης χρονομηχανής είναι ότι είναι πολύ λεπτεπίλεπτο με τους μοχλούς, τα μεγάλα κουμπιά και τα φώτα που δείχνουν ότι χτυπάνε όποτε τα πράγματα γίνονται επικίνδυνα. Ίσως αυτό είναι για το καλύτερο όμως. Κανένας απλός θνητός δεν πρέπει να μπορεί να πάρει το TARDIS για μια περιστροφή τόσο εύκολα. Αυτό επιτρέπεται μόνο για το The Doctor.

Από ένα σκάφος που μπορεί να φιλοξενήσει μια μεγάλη συγκέντρωση μέχρι ένα μπιχλιμπίδι που μπορεί εύκολα να χαθεί στην αποχέτευση του ντους αν δεν προσέξετε, το Time Turner από το “Harry Potter and the Prisoner of Azkaban” είναι ένα από τα πιο όμορφα και υποχρησιμοποιημένα μαγικά αντικείμενα σε ολόκληρη την ιστορία του Boy Who Lived. Το Time Turner, που αποκαλύφθηκε στην αρχή του τρίτου έτους του Χόγκουαρτς του Χάρι, χαρίστηκε στην Ερμιόνη Γκρέιντζερ (Έμμα Γουάτσον) από την καθηγήτρια ΜακΓκόναγκαλ (Μάγκι Σμιθ) για να διασφαλίσει ότι θα παραμείνει στην κορυφή της σχολικής της δουλειάς. Ευτυχώς, χρησιμοποιείται στην τελική πράξη του “Azkaban” για να σώσει τον Buckbeak και επίσης οδηγεί τον Χάρι να σωθεί από έναν στρατό παραφρονητών σε μια μεγάλη πλοκή που βλέπει το παρελθόν να παίζει με το παρόν.

Φυσικά, με ένα αντικείμενο που μπορεί να γυρίσει τον χρόνο πίσω, είναι εύκολο να αναρωτηθεί κανείς γιατί δεν χρησιμοποιήθηκε ξανά για να επιστρέψει και να σταματήσει τη δολοφονία των γονιών του Χάρι. Δυστυχώς, το ελάττωμα στο φανταστικό μικρό κομμάτι των κοσμημάτων είναι ότι μπορεί να επιστρέψει μόνο λίγες ώρες πίσω. Ακόμα κι αν αυτό πετύχει, εξακολουθεί να υπάρχει ο κίνδυνος ο χρήστης να υποστεί σοβαρές ή και θανατηφόρες συνέπειες, τις οποίες ευτυχώς δεν αντιμετωπίζουν οι ήρωές μας. Ακόμα κι έτσι, αξίζει να μείνετε εκεί για να ξεφύγετε από κάποιες σφιχτές γρατζουνιές ή να σώσετε έναν άγριο ιππόγκριφ, εάν παραστεί ανάγκη.

Αναμφισβήτητα η πιο αγαπημένη χρονομηχανή στην ιστορία και ένα από τα καλύτερα οχήματα στην επιστημονική φαντασία, υπήρχε μόνο ένα μέρος για να παρκάρετε το DeLorean του Doc Brown από το “Back to the Future”, και αυτό ήταν ακριβώς στην κορυφή. Κυλιόμενο στις οθόνες μας το 1985, αυτό το κομψό σετ τροχών έχει τόσο τη μορφή όσο και τη λειτουργία που σας αφήνει, ως θεατή, φαγούρα για να δείτε τι μπορούν να κάνουν και οι δύο. Κάθε κουμπί εκλιπαρεί να πατηθεί και κάθε φως απαιτεί να ανάψει, έστω και μόνο για να κάνει γελοία ψυχρούς ήχους, και το πιο σημαντικό, να φτάσει τα 88 μίλια/ώρα για να αφήσει ίχνη φωτιάς στο πέρασμά του.

Καθ’ όλη τη διάρκεια της τριλογίας “Back to the Future”, το DeLorean πέρασε από μια σειρά τροποποιήσεων. Δεν χρειαζόταν πλέον δρόμους στο “Back to the Future Part II” και από το “Part III”, φαινόταν φοβερό, ακόμη και σε πίστες, πριν καταστραφεί σπαραχτικά. Ακόμα κι έτσι, στο πάρκινγκ οχημάτων μεγάλης εικόνας, το DeLorean είναι τόσο αναπόσπαστο κομμάτι της ιστορίας του κινηματογράφου όσο το Batmobile, το Aston Martin ή το Chitty Chitty Bang Bang. Ακόμα κι έτσι, κανένας από αυτούς δεν φαίνεται τόσο καλός όσο αυτό το σετ τροχών που μπορεί να φαίνεται καλό σε οποιοδήποτε μέρος της ιστορίας βρίσκεται.