Ενώ η ελληνική κοινωνία δοκιμάζεται από μια πρωτοφανή οικονομική ασφυξία τον Μάρτιο του 2026, η κυβέρνηση επιλέγει να παίξει τον ρόλο της «περιφερειακής υπερδύναμης», στέλνοντας την ελίτ των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων στη δίνη του πολέμου στη Μέση Ανατολή. Η απόφαση για αποστολή ναυτικών και αεροπορικών δυνάμεων στην Κύπρο, ως απάντηση στην κλιμάκωση της σύγκρουσης ΗΠΑ-Ισραήλ εναντίον Ιράν, εγείρει κρίσιμα ερωτήματα: Ποιος πληρώνει το λογαριασμό και με ποιο αντάλλαγμα;
Το υπέρογκο κόστος των «σιδερένιων γιγάντων»
Η ελληνική κυβέρνηση έσπευσε να ενεργοποιήσει το Ενιαίο Αμυντικό Δόγμα, στέλνοντας στην Κύπρο οπλικά συστήματα που ο Έλληνας φορολογούμενος πλήρωσε με στερήσεις:
Φρεγάτες FDI (Belharra): Η φρεγάτα «Κίμων», ένα πλοίο με κόστος που αγγίζει το 1,1 δισεκατομμύριο ευρώ (Πηγή: Naval News), βρίσκεται πλέον σε ζώνη υψηλού κινδύνου.
F-16 Viper: Η αναβάθμιση του στόλου μας, που κόστισε πάνω από 1,5 δισεκατομμύριο δολάρια (Πηγή: Lockheed Martin), καταπονείται σε καθημερινές περιπολίες. Το κόστος ανά ώρα πτήσης για ένα F-16 υπολογίζεται μεταξύ 15.000 και 20.000 ευρώ (Πηγή: Janes Defence). Ποιος καλύπτει αυτά τα λειτουργικά έξοδα;
Σύστημα «Κένταυρος»: Το ελληνικό anti-drone σύστημα της φρεγάτας «Ψαρά» καλείται να αντιμετωπίσει ιρανικά drones, στοχοποιώντας άμεσα την Ελλάδα σε έναν πόλεμο που δεν είναι δικός της.
Το παράδοξο της Κύπρου: Ανεξάρτητο κράτος με «ξένες» τσέπες
Είναι αξιοσημείωτο ότι η Κύπρος, παρά τους υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης και τα πλεονάσματα του προϋπολογισμού της (Πηγή: Eurostat), βασίζεται αποκλειστικά στην ελληνική αμυντική δαπάνη για την αεροναυτική της κάλυψη.
Η Λευκωσία δεν συμβάλλει οικονομικά στην αγορά των πανάκριβων Rafale ή των φρεγατών που αποκτά η Αθήνα.
Ενώ η Κύπρος διαθέτει δική της κυβέρνηση και κυριαρχία, η οικονομική αιμορραγία για την προστασία της βαρύνει αποκλειστικά τον προϋπολογισμό του ελληνικού Υπουργείου Εθνικής Άμυνας.
Η πρόκληση απέναντι στην εγχώρια φτώχεια
Η αντίθεση είναι προκλητική. Την ώρα που η κυβέρνηση επικαλείται «δημοσιονομική στενότητα» για να μην αυξήσει τους μισθούς ή να μην μειώσει τον ΦΠΑ στα βασικά αγαθά, βρίσκει αμέσως εκατομμύρια για καύσιμα και πυρομαχικά.
Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία για την ακρίβεια στην Ελλάδα (Πηγή: ΕΛΣΤΑΤ), το κόστος διαβίωσης έχει καταστήσει τα ενοίκια και το ρεύμα είδη πολυτελείας για το 40% του πληθυσμού. Είναι ηθικά και πολιτικά ορθό να χρηματοδοτούμε πολεμικές αποστολές δισεκατομμυρίων, όταν η κοινωνία μας καταρρέει κάτω από το βάρος του πληθωρισμού;
Συμπέρασμα
Η ασφάλεια της Κύπρου και ο ελληνισμός είναι αναμφισβήτητες αξίες.
Ωστόσο, η μετατροπή της Ελλάδας σε «χορηγό» ασφάλειας για τρίτους, την ώρα που ο Έλληνας πολίτης δεν μπορεί να βγάλει το μήνα, αποτελεί μια πολιτική που χρήζει άμεσης αναθεώρησης. Η κυβέρνηση οφείλει να απαντήσει: Προέχει η επιβίωση του λαού ή η εξυπηρέτηση γεωπολιτικών φιλοδοξιών με ξένα κόλλυβα;
