ΕΝΑ πρόσφατα δημοσιευμένη έρευνα περισσότερων από 500 παρουσιάσεων σε επιστημονικά συνέδρια σε μια περίοδο δύο ετών με στόχο να καθορίσουν εάν οι επιστήμονες είναι αστείοι, κάτι που είναι από μόνο του αστείο, αν όχι η πιο παραγωγική χρήση του χρόνου. Τα αποτελέσματα ήταν περίπου αυτό που θα περίμενε κανείς: τα δύο τρίτα των προσπαθειών για χιούμορ συγκέντρωσαν είτε ευγενικά γέλια είτε σιωπή, και μόνο το 9% προσγειώθηκε αρκετά καλά για να κάνει το μεγαλύτερο μέρος του δωματίου να γελάσει. Τα μεγαλύτερα γέλια, επίσης χωρίς έκπληξη, προήλθαν από τεχνικά snafus, όπως δυσλειτουργία των διαφανειών και αποκοπή μικροφώνου. (Τίποτα δεν συγκεντρώνει το κοινό πιο γρήγορα από το να βλέπεις κάτι να πηγαίνει στραβά για κάποιον άλλο.)
Όποιος έχει συμμετάσχει σε ένα συνέδριο για οποιοδήποτε θέμα, οπουδήποτε, ξέρει ότι οι επιστήμονες δεν έχουν το μονοπώλιο των βομβαρδισμών. Το χιούμορ είναι δύσκολο να τραβήξει κανείς μπροστά σε κανένα κοινό που δεν έχει ζεσταθεί. Ακόμη και το SNL αποκαλεί το εναρκτήριο τμήμα του “κρύο ανοιχτό” – το κοινό δεν έχει γελάσει με τίποτα ακόμα, γεγονός που κάνει το πρώτο γέλιο το πιο δύσκολο.
Περίπου το 40% των συνομιλιών απέφυγε εντελώς το χιούμορ, κάτι που είναι ασφαλές, αλλά πιθανότατα κάνει ένα ακόμα μεγαλύτερο απόγευμα. Πιο ενδιαφέρουσα – ανά επιστήμη – κάνει τις ομιλίες λιγότερο αξέχαστες. “Παρά τον απίστευτο πλούτο ενδιαφέροντος περιεχομένου σε συνέδρια, μπορεί να είναι δύσκολο να μείνεις αφοσιωμένος. Και λέγοντας αφοσιωμένος, εννοώ ξύπνιος”, ένας γιατρός-επιστήμονας είπε η Φύσητο οποίο μίλησε και με έναν από τους οκτώ(!) συν-συγγραφείς της μελέτης.
Via: techcrunch.com
