Τα τελευταία χρόνια μια ολοένα αυξανόμενη μερίδα whistleblowers που συνδέονται με αποκαλύψεις για μυστικά έγγραφα που αφορούν UFO, επαναφέρει στο προσκήνιο μια από τις πιο σκοτεινές και αμφιλεγόμενες θεωρίες συνομωσίας για την ανθρωπότητα και τους εξωγήινους.
Αυτή η θεωρία ισχυρίζεται ότι η Γη δεν αποτελεί απλώς έναν πλανήτη που φιλοξενεί την ζωή αλλά είναι τελικά ένα είδος κοσμικής φάρμας όπου ανώτερες οντότητες τρέφονται από τα ανθρώπινα συναισθήματα. Οι ρίζες αυτής της θεωρίας εντοπίζονται στις μεταφυσικές αναζητήσεις του Robert Monroe τη δεκαετία του 1980, και συγκεκριμένα στο βιβλίοτ του Far Journeys, όπου περιγράφεται η έννοια μιας ενέργειας που παράγεται από τη ζωή και ονομάζεται loosh.
Αρχικά, η προσέγγιση του Monroe ήταν σχεδόν αισιόδοξη καθώς το loosh παρουσιαζόταν ως μια φυσική μορφή ενέργειας που βοηθάει στη δημιουργία και την εξέλιξη γενικότερα. Ωστόσο, με την πάροδο των ετών, η ιδέα αυτή απέκτησε έναν πολύ πιο σκοτεινό χαρακτήρα. Διάφοροι συγγραφείς λοιπόν συνέδεσαν αυτή την ιδέα με θεωρίες περί εγκλωβισμού, υποστηρίζοντας ότι ο ανθρώπινος πόνος αποτελεί πηγή ενέργειας για εξωγήινους.
Σύμφωνα με τη συγκεκριμένη εκδοχή, αυτές οι οντότητες δεν φαίνεται να ενδιαφέρονται για υλικούς πόρους αλλά μόνο για ανθρώπινα συναισθήματα όπως ο φόβος, το άγχος και η δυστυχία, τα οποία υποτίθεται ότι συλλέγουν και αξιοποιούν, ενώ οι σύμφωνα πάλι με τους ίδιους, αναφέρουν πως η επικοινωνία μεταξύ των εξωγήινων πραγματοποιείται με τηλεπαθητικό τρόπο.
Ωστόσο, παρά τη δημοφιλία της, η θεωρία αυτή δεν διαθέτει ίχνος επιστημονικής τεκμηρίωσης και αντιμετωπίζεται από την ακαδημαϊκή κοινότητα ως ένας σύγχρονος μύθος που αντικατοπτρίζει βαθύτερους ανθρώπινους φόβους.
