Η στεγαστική κρίση στην Ελλάδα συνεχίζει να αποτελεί ένα από τα πιο πιεστικά κοινωνικοοικονομικά ζητήματα, ασκώντας ασφυκτική πίεση στους οικογενειακούς προϋπολογισμούς και διευρύνοντας τις ανισότητες.
Σύμφωνα με τα νεότερα στοιχεία των ΤτΕ και ΕΛΣΤΑΤ, καθώς και νέες στοχευμένες έρευνες και ευρωπαϊκές εκθέσεις, συνθέτουν την εικόνα μιας αγοράς που, αν και παρουσιάζει σημάδια επιβράδυνσης ως προς τον ρυθμό αύξησης, παραμένει εξαιρετικά ακριβή και δυσπρόσιτη για τη μεγάλη πλειονότητα των πολιτών.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΤτΕ, οι τιμές των ακινήτων συνεχίζουν την ανοδική τους πορεία, εισερχόμενες ωστόσο σε μια πιο ώριμη φάση.
Πανελλαδική αύξηση
Για το σύνολο του 2025, οι τιμές των διαμερισμάτων πανελλαδικά αυξήθηκαν με μέσο ετήσιο ρυθμό 7,8%. Το ποσοστό αυτό, αν και υψηλό, καταδεικνύει επιβράδυνση σε σχέση με το 9,1% που είχε καταγραφεί το 2024.
Παλαιά και νέα διαμερίσματα
Αξιοσημείωτο είναι ότι τα παλαιά διαμερίσματα (ηλικίας άνω των 5 ετών) κατέγραψαν μεγαλύτερη μέση ετήσια αύξηση (8,1%) σε σχέση με τα νεόδμητα (7,4%).
Γεωγραφικές Ανισότητες
Η άνοδος δεν είναι ομοιόμορφη. Στην Αθήνα, η ετήσια αύξηση διαμορφώθηκε στο 6,2%, ενώ στη Θεσσαλονίκη άγγιξε το 9,6%. Τη μεγαλύτερη δυναμική παρουσίασαν οι άλλες μεγάλες πόλεις της περιφέρειας, με τις τιμές να εκτοξεύονται κατά 9,8%. Ειδικά για το δ’ τρίμηνο του 2025, οι άλλες μεγάλες πόλεις κατέγραψαν εντυπωσιακή αύξηση 10,5%.
Η ελληνική αγορά ακινήτων έχει παγιωθεί σε εξαιρετικά υψηλά επίπεδα τιμών
Αν και οι παρεμβάσεις της Πολιτείας θεωρούνται από την ΤτΕ βήματα προς τη σωστή κατεύθυνση, οι ειδικοί της κεντρικής τράπεζας επισημαίνουν ότι έχουν περιορισμένη βραχυπρόθεσμη αποτελεσματικότητα.
Ο πληθωρισμός της στέγασης
Τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ για τον Δείκτη Τιμών Καταναλωτή (ΔΤΚ), επιβεβαιώνουν την πίεση στο κόστος διαβίωσης.
Ενώ ο γενικός ετήσιος πληθωρισμός διαμορφώθηκε στο 2,7%, η ομάδα «Στέγαση» παρουσίασε αύξηση 2,6%. Η Στατιστική Αρχή υπογραμμίζει ότι η άνοδος αυτή οφείλεται πρωτίστως στην αύξηση των τιμών στα ενοίκια κατοικιών, την επισκευή και συντήρηση κατοικίας, καθώς και στον ηλεκτρισμό. Η εξέλιξη αυτή εξανεμίζει μεγάλο μέρος του διαθέσιμου εισοδήματος των ενοικιαστών, οι οποίοι αποτελούν και την πιο ευάλωτη ομάδα στην τρέχουσα κρίση.
Πέρα από τους απόλυτους αριθμούς, οι κοινωνικές επιπτώσεις αποτυπώνονται ανάγλυφα στην έρευνα των BluPeak Estate Analytics και Ierax Analytics.
Το βάρος στους νέους
Στην ηλικιακή ομάδα 25–35 ετών, το 43% δαπανά για στέγαση από το 25% έως το 40% του εισοδήματός του, ενώ ένας στους πέντε (20%) διαθέτει πάνω από το 40%. Η μέση ηλικία αποχώρησης από το πατρικό σπίτι παραμένει στα ύψη (30,7 έτη), ενώ το 19% των ενηλίκων εξακολουθεί να διαμένει με την οικογένειά του.
Έλλειψη ασφάλειας
Σχεδόν 6 στους 10 ερωτηθέντες θεωρούν το κόστος κατοικίας μη βιώσιμο. Επιπλέον, το 39% των νέων δηλώνει ότι αισθάνεται μικρή ή καθόλου ασφάλεια ως προς τη συνέχιση της διαμονής στην τρέχουσα κατοικία του τα επόμενα τρία έως πέντε χρόνια, συχνά υπό τον φόβο έξωσης ή ραγδαίας αύξησης του ενοικίου.
Κρίση εμπιστοσύνης
Οκτώ στους δέκα πολίτες πιστεύουν ότι η έλλειψη εποπτείας επηρεάζει άμεσα τις τιμές των ακινήτων, ενώ επτά στους δέκα χαρακτηρίζουν την αγορά λίγο ή καθόλου διαφανή.
«Καμπανάκι» κινδύνου
Η κατάσταση στην Ελλάδα δεν πέρασε απαρατήρητη από τα ευρωπαϊκά όργανα. Το πρώτο δεκαήμερο του Μαρτίου 2026, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο υιοθέτησε ένα κρίσιμο ψήφισμα, βασισμένο στην εκτενή έρευνα της επιτροπής HOUS.
Η έκθεση χαρτογραφεί τις στεγαστικές ανάγκες στην ΕΕ, με την Ελλάδα να πρωταγωνιστεί αρνητικά, αποτελώντας ένα από τα χειρότερα παραδείγματα στεγαστικής κρίσης πανευρωπαϊκά. Το Ευρωκοινοβούλιο αναγνωρίζει πλέον επίσημα ότι η στεγαστική κρίση είναι μια «επείγουσα κοινωνική και οικονομική κρίση» που απαιτεί άμεση δράση.
Οι συστάσεις εστιάζουν στην ανάγκη σημαντικής αύξησης του ρυθμού κατασκευής κατοικιών, στη μείωση της γραφειοκρατίας, στην εξασφάλιση πρόσβασης σε προσιτή κατοικία με χαμηλότοκα δάνεια, αλλά και στη δημιουργία καλύτερων βάσεων δεδομένων και μητρώων ιδιοκτησίας για τον άμεσο έλεγχο της αγοράς.
Συμπερασματικά, τα νεότερα καταδεικνύουν ότι η ελληνική αγορά ακινήτων έχει παγιωθεί σε εξαιρετικά υψηλά επίπεδα τιμών. Αν και ο ρυθμός της αύξησης των αξιών δείχνει να αποκλιμακώνεται ελαφρώς, η σωρευτική επιβάρυνση των προηγούμενων ετών καθιστά τη στέγαση τον νούμερο ένα παράγοντα οικονομικής αφαίμαξης και κοινωνικής ανασφάλειας.
Πηγή: in.gr
