Το 1997, η Εθνική Υπηρεσία Ωκεανών και Ατμόσφαιρας των ΗΠΑ (NOAA) εντόπισε έναν ασυνήθιστο θόρυβο στον απομακρυσμένο νότιο Ειρηνικό. Αυτό από μόνο του δεν ήταν αξιοσημείωτο. Τα υποθαλάσσια μικρόφωνα ή «υδρόφωνα» της NOAA, που χρησιμοποιούνται κυρίως για την παρακολούθηση της γεωλογικής δραστηριότητας, συχνά συλλαμβάνουν ήχους των οποίων η προέλευση δεν είναι άμεσα εμφανής. Οι ερευνητές της NOAA δίνουν ψευδώνυμα σε αυτούς τους ήχους, όπως Upsweep, Sea Train και Julia (ονομάστηκε επειδή ακουγόταν σαν γυναικεία πνιχτή φωνή). Αλλά αυτός ο συγκεκριμένος θόρυβος δεν έμοιαζε με τίποτα που δεν είχαν ακούσει οι επιστήμονες.
Εξαιρετικά χαμηλή σε συχνότητα, ήταν επίσης εξαιρετικά δυνατός, συλλαμβανόμενος από αισθητήρες πάνω από 3.000 μίλια μεταξύ τους. Ο μυστηριώδης ήχος ανέβηκε και έπεσε μέσα σε ένα λεπτό. Όταν επιταχύνθηκε 16 φορές για να γίνει ακουστό στα ανθρώπινα αυτιά, ακουγόταν σαν «μπλουπ». Αυτό έγινε το παρατσούκλι του θορύβου καθώς οι επιστήμονες προβληματίζονταν για το τι θα μπορούσε να τον είχε δημιουργήσει.
Τι το ιδιαίτερο είχε το Bloop;
Λόγω των γρήγορων αλλαγών στη συχνότητά του, το Bloop είχε κάποια ομοιότητα με ήχους θαλάσσιων ζώων. Ωστόσο, ήταν πολύ, πολύ πιο δυνατά παρά μια μπλε φάλαινα, το πιο δυνατό ζώο. Το κάλεσμα μιας μπλε φάλαινας μπορεί να ακουστεί περίπου 1.000 μίλια από την πηγή της. Αν και εντυπωσιακό, αυτό είναι λιγότερο από το ένα τρίτο της απόστασης που διένυσε το Bloop.
«Υποπτευόμαστε ότι είναι πάγος στα ανοικτά των ακτών της Ανταρκτικής, οπότε είναι πολύ δυνατά», είπε ο ωκεανογράφος της NOAA, Chris Fox. είπε για το Bloop το 2001. Αν και το Bloop ήταν πιο δυνατό από τους ήχους που συνήθως συνδέονται με τη μετατόπιση του πάγου, ήταν τόσο δυνατότερο από οποιοδήποτε γνωστό ζώο που η NOAA θεώρησε ότι οι θρυμματισμένοι πολικοί πάγοι ήταν η πιο εύλογη εξήγηση.
Φωνητικές φωνές Baleen Whale: Πώς ακούγονται οι φάλαινες;
Η μπλε φάλαινα, ένα είδος βαλανοφάλαινας, θεωρείται το πιο δυνατό ζώο στον πλανήτη. Βίντεο: Baleen Whale Vocalizations: What Do Whales Sound Like, NewportWhales
Ωστόσο, σε μια ξεχωριστή συνέντευξη η Fox έδωσε για Νέος Επιστήμονας το 2002αναγνώρισε ότι το Bloop είχε ομοιότητες με τους ήχους των ζώων. Αυτό οδήγησε Νέος Επιστήμονας Ο συγγραφέας David Wolman να υποθέσει, “Είναι έστω και ελάχιστα πιθανό κάποιο πλάσμα μεγαλύτερο από οποιαδήποτε φάλαινα να παραμονεύει στα βάθη των ωκεανών; Ή, ίσως πιο πιθανό, κάτι που είναι πολύ πιο αποτελεσματικό στην παραγωγή ήχου;”
Ήταν το Bloop ένα θαλάσσιο τέρας;
Άλλα μέσα ενημέρωσης σύντομα εκμεταλλεύτηκαν αυτήν την απομακρυσμένη δυνατότητα και έτρεξαν μαζί της. «Μια θεωρία είναι αυτή [the Bloop] είναι ένα τέρας της βαθιάς θάλασσαςπιθανώς ένα γιγάντιο καλαμάρι με πολλά πλοκάμια», ανέφερε το CNN το 2002. (Ενώ το γιγάντιο καλαμάρι είναι πολύ αληθινό, δεν είναι γνωστό ότι μπορεί να κάνει θόρυβο). Το μυστήριο του Bloop έγινε ένα δελεαστικό σύμβολο του πόσο λίγα γνωρίζουμε για τον ωκεανό η παράδοση της κρυπτοζωολογίας: Η μελέτη ζώων που δεν επιβεβαιώθηκε ότι υπάρχουν, όπως ο Μεγαλοπόδαρος και το Τέρας του Λοχ Νες.
Το 2003, ο κρυπτοζωολόγος Loren Coleman ανέφερε ότι το Bloop «πιθανότατα προέρχεται από ένα θαλάσσιο θηρίο», συγκρίνοντάς το με ήχους μυστηρίου. ηχογραφήθηκε στο Λοχ Νες. Ωστόσο, ο Coleman σημείωσε ότι οι ήχοι από το Loch Ness επιβεβαιώθηκε αργότερα ότι προήλθαν από γεωλογική δραστηριότητα, όχι από Nessie.
Η κρυπτοζωολογία δεν θεωρείται επιστήμη επειδή συνήθως δεν ακολουθεί την επιστημονική μέθοδο ή δεν εξαρτάται από επιστημονικά πρότυπα αποδείξεων. Αυτό αφήνει χώρο για δημιουργικές εικασίες που μπορούν εκτείνονται σε φαντασία.
Μια αναζήτηση εικόνων στο Google για το “the Bloop” εμφανίζει έργα τέχνης φανταστικών λεβιάθαν που βασίζονται σε φάλαινες, πεσκανδρίτσα ή καλαμάρι. Ένα τέτοιο πλάσμα έγινε προσθήκη θαυμαστών στο βιντεοπαιχνίδι Subnauticaστους οποίους παίκτες εξερευνήστε έναν εξωγήινο ωκεανό.
Ο θαλάσσιος πάγος μπορεί να φωνάξει, χάρη στην κλιματική αλλαγή
Οι μεγάλοι παγετώνες, όπως αυτοί που βρίσκονται στο Νότιο Πόλο, μπορούν να κάνουν θόρυβο όταν ξύνονται στον πυθμένα του ωκεανού ή ο ένας στον άλλον ή όταν κόβουν κομμάτια πάγου από αυτούς, μια διαδικασία που ονομάζεται τοκετός. Μια εξαιρετικά μεγάλη περίπτωση τοκετού μπορεί ακόμη και να ταρακουνήσει το έδαφος, προκαλώντας έναν παγετωνικό σεισμό, γνωστό και ως κρυοσεισμός ή παγετισμός.
Για να επιβεβαιώσουν την προέλευση του Bloop, οι επιστήμονες το συνέκριναν στενά με ηχογραφημένους ήχους που, παρά το ότι ήταν λιγότερο δυνατοί, ήταν γνωστό ότι προέρχονταν από πολικούς πάγους. Τα αποτελέσματα επιβεβαίωσαν τις αρχικές εικασίες της NOAA.
«Το ευρύ φάσμα Οι ήχοι που καταγράφηκαν το καλοκαίρι του 1997 είναι συνεπείς με τους παγετούς που δημιουργούνται από μεγάλα παγόβουνα καθώς σπάνε και σπάνε», αναφέρει η NOAA. Αυτό περιλαμβάνει όχι μόνο το Bloop, αλλά και τους άλλους ονομαζόμενους ήχους που η NOAA ηχογράφησε στον Νότιο Πόλο (ακόμη και την απόκοσμη ανθρώπινη «Τζούλια»).
Άλλες ιστορίες ‘That Time When’
Οι πάγοι της Αρκτικής στον Βόρειο Πόλο έχουν προκαλέσει παρόμοια φαινόμενα, όπως π.χ το Ping, ένα επίμονο υποβρύχιο κουδούνισμα που καταγράφηκε το καλοκαίρι του 2017. Εκείνη την εποχή, οι ντόπιοι κυνηγοί κατηγόρησαν τον Πινγκ για τον φόβο του θηράματος.
Το Bloop μπορεί να μην ήταν ο ήχος ενός θαλάσσιου τέρατος, αλλά έφερε ένα σημαντικό μήνυμα για την ανθρωπότητα: μια έγκαιρη προειδοποίηση για την κλιματική αλλαγή. Καθώς οι αυξανόμενες παγκόσμιες θερμοκρασίες απειλούν τους πολικούς πάγους, οι δυνατοί και μέχρι πρότινος άγνωστοι ήχοι από τη διάσπαση του πάγου γίνονται πιο συχνοί, επηρεάζοντας τα πολικά οικοσυστήματα.
Μια μελέτη του 2021 για θαλάσσιος θόρυβος στον Νότιο Ωκεανό το περιγράφει ως «μια μορφή ρύπανσης των ωκεανών που μπορεί να επηρεάσει την πανίδα που κυμαίνεται από μικροσκοπικό ζωοπλαγκτόν έως τεράστιες φάλαινες». Πολλά θαλάσσια ζώα χρησιμοποιούν σόναρ με βάση τον ήχο για πλοήγηση, επικοινωνία, ακόμη και για κυνήγι. Ο θαλάσσιος θόρυβος μπορεί να επηρεάσει τη μετανάστευση και τη διατροφή αυτών των ζώων, επηρεάζοντας την ικανότητά τους να επιβιώνουν.
Η έρευνα για τις οικολογικές επιπτώσεις του θαλάσσιου θορύβου ήταν περιορισμένη, ειδικά στην Ανταρκτική. Η μελέτη του 2021 καλεί τα συμβαλλόμενα μέρη της Συνθήκης της Ανταρκτικής να συναντηθούν για να αντιμετωπίσουν επιλογές για τη διαχείριση και τον μετριασμό αυτών των ενοχλητικών (και πολύ δυνατών) ήχων στον πολικό ωκεανό.
Η θάλασσα είναι ακόμα γεμάτη ήχους μυστηρίου
Νιώθετε λίγο απογοητευμένοι που ένα γιγάντιο θαλάσσιο τέρας δεν έφτιαξε το Bloop; Μερικές φορές, οι περίεργοι ήχοι των πολικών ωκεανών αποδεικνύεται ότι προέρχονται πραγματικά από ζώα. Οι Αυστραλοί επιθεωρητές κατέγραψαν για πρώτη φορά ένα επίμονο υποβρύχιο τρεμόπαιγμα μεταγλωττισμένο ο θόρυβος Bio-Duck στη δεκαετία του 1960. Η προέλευσή του ήταν άγνωστη μέχρι το 2014, όταν οι ερευνητές απέδειξαν ότι ο ένοχος δεν ήταν κάποια θαλάσσια πάπια αλλά φάλαινες μινκ.
Το 2014 σηματοδότησε επίσης την πρώτη ηχογράφηση του Δυτικός Ειρηνικός “Biotwang” κοντά στην Τάφρο των Μαριανών. Περιγράφεται ως “Star Wars-όπως» και «ένας βάτραχος που ρεφτά στο διάστημα», το Biotwang εντοπίστηκε αργότερα στη φάλαινα του Bryde. «Όποιος δεν είναι εξοικειωμένος με τις φάλαινες δεν θα σκεφτόταν ποτέ [the Biotwang] έγινε από ένα ζώο», δήλωσε η ερευνήτρια του NOAA, Ann Allen.
Στη συνέχεια, υπάρχουν ανοιχτές υποθέσεις, όπως η κλήση του “Φάλαινα 52 Hertz” παρασύρεται στον Βόρειο Ειρηνικό από τη δεκαετία του 1980. Ονομάστηκε για τη συχνότητά του, η οποία είναι πολύ υψηλότερη από ένα τυπικό τραγούδι φάλαινας, αυτός ο ήχος κάποτε πιστευόταν ότι προέρχεται από ένα μόνο ζώο. Τα τρέχοντα μοτίβα εγγραφής υποδηλώνουν ότι υπάρχουν τουλάχιστον δύο. Αλλά επειδή δεν έχει δει ποτέ φάλαινα με υψηλή φωνή, οι επιστήμονες δεν μπορούν να πουν αν αντιπροσωπεύουν ασυνήθιστα μέλη ενός γνωστού είδους ή ενός άγνωστου είδους.
Όσο θορυβώδες κι αν είναι, ο ωκεανός ακόμα δεν μας έχει πει όλα τα μυστικά του.
Σε Εκείνη την εποχή πουτο Popular Science αφηγείται τις πιο περίεργες, εκπληκτικές και ελάχιστα γνωστές ιστορίες που διαμόρφωσαν την επιστήμη, τη μηχανική και την καινοτομία.
PopSci 2025 Τα καλύτερα νέα
VIA: popsci.com
