Πόσο γρήγορα μπορεί το διαστημικό σκάφος Orion της NASA να φτάσει στο διάστημα;

Η Άρτεμις ΙΙ είναι έτοιμη για την ιστορική της σεληνιακή αποστολή. Ο τεράστιος πύραυλος και το διαστημικό σκάφος Orion βρίσκονται τώρα στο Launch Complex 39B μετά από μια πολύωρη διαδρομή τεσσάρων μιλίων από το κτίριο συναρμολόγησης, όπου υποβλήθηκαν σε τελικούς ελέγχους. Αυτή δεν ήταν η πρώτη παρουσίαση της NASA για την αποστολή Artemis II, αλλά η NASA ελπίζει ότι θα είναι η τελευταία. Οι σχεδιαστές αποστολών στοχεύουν ένα παράθυρο εκτόξευσης την 1η Απριλίου 2026. Μόλις ξεκινήσει η ανάφλεξη, θα χρειαστούν περίπου τρία λεπτά για να φτάσει στο καθορισμένο άκρο του διαστήματος της NASA και οκτώ λεπτά για να φτάσει σε τροχιά.

Η εκτόξευση απαιτεί 8,8 εκατομμύρια λίβρες ώσης, η οποία είναι περίπου η ίδια απόδοση με 326 κινητήρες μαχητικών αεροσκαφών F-16. Περίπου ένα λεπτό μετά την άνοδο, ο πύραυλος πέφτει στο γκάζι για περίπου 25 δευτερόλεπτα στο Max Q, το σημείο της μέγιστης αεροδυναμικής πίεσης, καθώς ωθεί μέσα από την πυκνή χαμηλότερη ατμόσφαιρα. Μόλις καθαρίσει, το Orion θα συνεχίσει να επιταχύνει, φτάνοντας σχεδόν τα 3.200 μίλια την ώρα. Περίπου στις 2:09 στην πτήση, οι ενισχυτές συμπαγούς πυραύλου αποσπώνται πριν ο Orion φτάσει στην άκρη του διαστήματος.

Η επόμενη φάση είναι όπου ξεκινά η ισχύς της εποχής των λεωφορείων. Τέσσερις κινητήρες RS-25, ανακαινισμένοι από το πρόγραμμα του λεωφορείου, θα ωθήσουν το διαστημόπλοιο στα 17.500 mph, την ελάχιστη ταχύτητα που απαιτείται για να διατηρηθεί μια σταθερή τροχιά γύρω από τη Γη. Αυτή η φάση εκτείνεται από την άκρη του διαστήματος σε τροχιά, σχεδόν 100 μίλια πάνω από τη Γη. Το μεγαλύτερο μέρος της ώθησης το σπρώχνει προς τα εμπρός, όχι προς τα πάνω.

Καθώς το πλήρωμα εισέρχεται στη μικροβαρύτητα μόλις οκτώ λεπτά στο 10ήμερο ταξίδι του, οι κινητήρες RS-25 θα σβήσουν και το πλήρωμα θα γίνει χωρίς βάρος. Το διαστημικό σκάφος θα βρίσκεται σε τροχιά για περίπου 24 ώρες, περιμένοντας την ακριβή στιγμή κατά την οποία η μηχανή τροχιακού συστήματος ελιγμών του Orion (OMS-E) πυροδοτεί το έγκαυμα διασεληνιακής έγχυσης (TLI) που στέλνει τον Orion προς το φεγγάρι.

​Το πλήρωμα θα ταξιδέψει περισσότερα από 230.000 μίλια στο φεγγάρι, απαιτώντας περίπου τρεις έως τέσσερις ημέρες για να φτάσει στην τροχιά του. Η αποστολή Artemis II δεν απαιτεί προσγείωση. Αντίθετα, το πλήρωμα θα παραμείνει περίπου 4.000 έως 6.000 μίλια πάνω από την επιφάνεια, επειδή η NASA θέλει να ελέγξει εάν ο Orion μπορεί να υποστηρίξει με ασφάλεια ένα πλήρωμα στο βαθύ διάστημα, δίνοντάς τους επίσης την ευκαιρία να εξασκηθούν σε συστήματα πλοήγησης και ελέγχου. Μόλις κάνει το γύρο του φεγγαριού, ο Ωρίωνας θα κατευθυνθεί προς το σπίτι του, εκτοξευόμενος στον Ειρηνικό Ωκεανό κοντά στο Σαν Ντιέγκο περίπου δέκα ημέρες μετά την απογείωση.

Η NASA χρειάστηκε να καθυστερήσει την αποστολή αρκετές φορές για να βεβαιωθεί ότι το διαστημόπλοιο παραμένει άθικτο και λειτουργικό κατά τις πρώτες του φάσεις. Η πιο πρόσφατη καθυστέρηση Artemis II προκλήθηκε από πρόβλημα πίεσης ηλίου. ​Υπάρχουν πολλά στη γραμμή γιατί ο Orion θα μεταφέρει τέσσερις αστροναύτες γύρω από το φεγγάρι για πρώτη φορά από το 1972. Στο Orion βρίσκονται η Christina Koch, ο Victor Glover και ο Jeremy Hansen, που θα είναι η πρώτη γυναίκα, η πρώτη έγχρωμη και η πρώτη Καναδή, αντίστοιχα, που θα φτάσει κοντά στο φεγγάρι. Ο βετεράνος της NASA Reid Wiseman θα ηγηθεί.

Ο πύραυλος χρησιμοποιεί κινητήρες από το πρόγραμμα διαστημικών λεωφορείων, αλλά θα βοηθήσουν να γίνει κάτι που αυτά τα λεωφορεία δεν θα μπορούσαν ποτέ: Να φτάσουν ταχύτητες σχεδόν 25.000 mph καθώς επιστρέφουν από το φεγγάρι. Το Artemis II θα είναι ένα τεράστιο βήμα προς τα εμπρός στη διατήρηση της ανθρώπινης παρουσίας στο φεγγάρι. Προς το παρόν, δεν είναι σαφές πότε – ή εάν – η επόμενη αποστολή, η Artemis III, θα μεταφέρει τους ανθρώπους στο φεγγάρι. Η NASA ανακοίνωσε ότι καθυστέρησε το προγραμματισμένο ταξίδι στις αρχές Μαρτίου 2026 λόγω αποτυχιών με το Artemis II.