Στη ρομποτική, το ρητό «όταν το μικρό είναι όμορφο» αποκτά νέα διάσταση. Εδώ και 40 χρόνια, η κατασκευή ρομπότ σε εξαιρετικά μικρά μεγέθη, κάτω του ενός χιλιοστού, θεωρείται εξαιρετικά δύσκολη. «Η ανάπτυξη αυτόνομων ρομπότ σε τέτοια κλίμακα παραμένει μια πρόκληση», επισημαίνει ο καθηγητής ρομποτικής Μαρκ Μίσκιν από το Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια (Penn State).
Μια νέα ερευνητική ομάδα από το Penn και το Πανεπιστήμιο του Michigan ανακάλυψε το μυστικό για την κατασκευή των μικρότερων πλήρως προγραμματιζόμενων αυτόνομων ρομπότ στον κόσμο, προσφέροντας νέα δυνατότητα σε τεχνολογίες που μέχρι πρότινος φαίνονταν αδύνατες.
Αυτά τα μικροσκοπικά ρομπότ, μόλις ορατά με γυμνό μάτι, μπορούν να αντιλαμβάνονται και να αλληλεπιδρούν με το περιβάλλον τους, κινούνται με πολύπλοκα μοτίβα και λειτουργούν με ελάχιστες ποσότητες ενέργειας. Όπως περιγράφεται σε δημοσίευση στο περιοδικό Science Robotics, οι νέες αυτές συσκευές αποκτούν ενέργεια από το φως.
Ο Κέβιν Τσεν, επιστήμονας ρομποτικής στο MIT και μη συμμετέχων στην εργασία, δήλωσε στην Wall Street Journal: «Αυτά είναι τα μικρότερα προγραμματιζόμενα αυτόνομα ρομπότ που έχω δει. Είναι μια σημαντική πρόοδος στον τομέα της νανορομποτικής».
Η ομάδα του Μίσκιν ανέπτυξε το σύστημα πρόωσης που επιτρέπει στα ρομπότ να κινούνται σε υγρά περιβάλλοντα, δημιουργώντας ένα μικροσκοπικό ηλεκτρικό πεδίο. Αυτή η τεχνολογία τους επιτρέπει να «κολυμπάνε» για μήνες, εφόσον υπάρχει και μια πηγή ενέργειας.
H μελέτη παραπέμπει στην ταινία «Το Φανταστικό Ταξίδι» του 1966, όπου άνθρωποι συρρικνώνονται και ταξιδεύουν στο ανθρώπινο σώμα.
Μικροσκοπικά ρομπότ για ιατρικές εφαρμογές
Η ανακάλυψη αυτή παραπέμπει συχνά στην ταινία του 1966 «Φανταστικό Ταξίδι», όπου επιστήμονες συρρικνώνονται και εισέρχονται στο σώμα ενός τραυματισμένου συναδέλφου. Η προοπτική των μικρορομπότ να διενεργούν ιατρικές διαδικασίες είναι συναρπαστική, με εφαρμογές όπως η μέτρηση θερμοκρασιών ή η ανάκτηση ιστού από οδοντικές περιοχές.
Τα ρομπότ αυτά μπορούν να εισάγονται στο σώμα μέσω ένεσης και να τροφοδοτούνται από φως, καθώς ορισμένα είδη μπορεί να διεισδύσουν μέσω του ανθρώπινου ιστού. Ο Δέβιντ Μπλάου από το Πανεπιστήμιο του Michigan έχει αναπτύξει έναν μικροσκοπικό ενσωματωμένο υπολογιστή που επιτρέπει στα ρομπότ να προγραμματίζονται με παλμούς φωτός, ώστε να αντιδρούν αυτόνομα στο περιβάλλον τους.
Χορεύοντας μεταδίδουν πληροφορίες
«Έχουμε σχεδιάσει μια ειδική εντολή υπολογιστή που κωδικοποιεί δεδομένα, όπως θερμοκρασίες, στις κινήσεις ενός μικρού χορού που εκτελεί το ρομπότ», σημείωσε ο Μπλάου. «Αυτός ο χορός μπορεί να εξεταστεί μέσω μικροσκοπίου και να αποκωδικοποιηθεί για να εξαχθούν οι πληροφορίες». Η ιδέα αυτή ανοίγει νέους ορίζοντες στον τομέα της ρομποτικής και της ανάλυσης δεδομένων.
Η δημιουργία μικροσκοπικών συσκευών, όπως τσιπ υπολογιστών με περίπλοκα κυκλώματα, είναι επίσης μια πιθανή εφαρμογή. Σε προηγούμενη εργασία, ο Μίσκιν και οι συνεργάτες του είχαν αναφέρει τη δυνατότητα των ρομπότ να «καλλιεργούν μέταλλο στο σώμα τους» για επισκευές άλλων υλικών.
Μαζί όμως με τις πιθανότητες, προκύπτουν και προκλήσεις. Παρά την πρόοδο, τα ρομπότ δεν μπορούν ακόμη να επικοινωνούν μεταξύ τους όπως τα μυρμήγκια ή τα κύτταρα, ωστόσο οι επιστήμονες συνεχίζουν να δουλεύουν προς αυτή την κατεύθυνση.
Για περισσότερες πληροφορίες, επισκεφθείτε τον σύνδεσμο: OT.gr
