Από το 47% στο 65% η χρήση μέσα σε 90 ημέρες

Σε λιγότερο από 90 ημέρες, η χρήση της τεχνητής νοημοσύνης στην Ελλάδα εκτινάχθηκε: ενώ το Οκτώβριο του 2025 το 47% των Ελλήνων δήλωνε ότι έχει χρησιμοποιήσει εργαλεία ΑΙ, το ποσοστό έχει εκτοξευθεί σήμερα στο 65%. Η αύξηση των 18 ποσοστιαίων μονάδων μέσα σε ένα τρίμηνο αποτελεί έναν από τους ταχύτερους ρυθμούς διάδοσης νέας τεχνολογίας που έχει καταγραφεί ποτέ στη χώρα.

Η εξοικείωση είναι σχεδόν καθολική. Το 95% δηλώνει ότι γνωρίζει την Τεχνητή Νοημοσύνη, ενώ μόνο 5% απαντά ότι δεν γνωρίζει ή δεν έχει ακούσει κάτι σχετικό. Οκτώ στους δέκα δηλώνουν με αυτοπεποίθηση ότι γνωρίζουν τι είναι η ΑΙ και όχι απλώς ότι την έχουν ακουστά. Σε όρους κοινωνικής υιοθέτησης τεχνολογίας, αυτό συνιστά επιτάχυνση ιστορικής κλίμακας με την ΑΙ να μην είναι πια ένα νέο εργαλείο που «δοκιμάζεται» από λίγους, αλλά μια πρακτική που αποκτά πλειοψηφικό χαρακτήρα.

Την εικόνα αυτή αποτυπώνει νέα έρευνα της διαΝΕΟσις και της Metron Analysis, η οποία καταγράφει θεαματική αύξηση στη χρήση της ΑΙ, κυριαρχία του ChatGPT, ισχυρό προφίλ νεαρών και μορφωμένων χρηστών και μια κοινωνία που ισορροπεί ανάμεσα στην παραγωγικότητα και τον φόβο απώλειας του «ανθρώπινου» στοιχείου.

Η κυριαρχία του ChatGPT

Η έκρηξη χρήσης δεν κατανέμεται ομοιόμορφα στις πλατφόρμες. Το ChatGPT κυριαρχεί συντριπτικά. Το 75% των χρηστών δηλώνει ότι το χρησιμοποιεί πολύ ή αρκετά συχνά.

Το ποσοστό αυτό είναι περίπου διπλάσιο από την επόμενη πιο συχνά αναφερόμενη πλατφόρμα, το Google AI Overview, το οποίο συνοδεύει πλέον τις αναζητήσεις στη μηχανή Google. Στην επόμενη βαθμίδα χρήσης κινούνται εργαλεία όπως το Gemini, με περίπου έναν στους τρεις χρήστες να δηλώνει ότι τα χρησιμοποιεί πολύ ή αρκετά συχνά.

Σύμφωνα με την έρευνα, η εικόνα που διαμορφώνεται είναι σαφής: η αγορά δεν είναι ακόμη κατακερματισμένη. Υπάρχει ένας κυρίαρχος «παίκτης» και μια δεύτερη ζώνη εφαρμογών που λειτουργούν συμπληρωματικά.

Οι βασικοί λόγοι χρήσης αναδεικνύουν τον λειτουργικό χαρακτήρα της ΑΙ στην καθημερινότητα. Το 65% των χρηστών δηλώνει ότι τη χρησιμοποιεί για πληροφόρηση και ενημέρωση, το 64% για μάθηση και εκπαίδευση, ενώ το 52% για επαγγελματικούς λόγους.

Σημαντικά είναι και τα ποσοστά για τεχνική βοήθεια και επισκευές (46%) και για θέματα υγείας (31%, ενώ το 37% τη χρησιμοποιεί για λόγους ψυχαγωγίας, το 31% για προσωπική ανάπτυξη, ένα 11% για ψυχολογική βοήθεια και ένα 6% για συντροφιά. Πρακτικά δηλαδή η ΑΙ λειτουργεί ταυτόχρονα ως εργαλείο παραγωγικότητας, εκπαιδευτικός βοηθός, τεχνικός σύμβουλος και, σε μικρότερο αλλά υπαρκτό βαθμό, συνομιλητής.

Το προφίλ των συστηματικών χρηστών

Η εκρηκτική αύξηση δεν αφορά ομοιόμορφα όλες τις κοινωνικές κατηγορίες. Οι χρήστες έχουν σαφές προφίλ. Είναι συχνότερα άνδρες (70,5% δηλώνουν χρήση έναντι 59,8% των γυναικών). Είναι σαφώς νεότεροι: η χρήση φτάνει το 87,4% στις ηλικίες 17-24, ενώ στους άνω των 65 περιορίζεται στο 34%.

Η εκπαίδευση αποτελεί καθοριστικό παράγοντα: στους κατόχους μεταπτυχιακού ή διδακτορικού τίτλου, το ποσοστό χρήσης φτάνει το 89,4%. Στο μεταξύ, η χρήση ενισχύεται επίσης στα υψηλότερα εισοδηματικά και κοινωνικά στρώματα, στους οικονομικά ενεργούς, στους φοιτητές και σε όσους ζουν σε μεγάλα αστικά κέντρα.

Η έρευνα καταγράφει και μια ενδιαφέρουσα πολιτική διάσταση: οι χρήστες είναι λιγότερο πιθανό να τοποθετούνται σε πολιτικά άκρα.Πέρα όμως από τα δημογραφικά χαρακτηριστικά, το κρίσιμο στοιχείο είναι η διαφοροποίηση αντιλήψεων. Οι χρήστες και οι μη χρήστες μοιάζουν να ζουν σε διαφορετικά νοητικά σύμπαντα.

Δύο διαφορετικές στάσεις απέναντι στην ΑΙ

Στο σύνολο του πληθυσμού, τα δύο κυρίαρχα συναισθήματα απέναντι στην ΑΙ είναι το ενδιαφέρον (54,8%-55%) και η επιφυλακτικότητα (45,8%-46%). Όμως η μέση τιμή κρύβει έντονη πόλωση.

Σύμφωνα με την έρευνα, στους χρήστες, το ενδιαφέρον φτάνει το 68%, δηλαδή 42 μονάδες υψηλότερα από τους μη χρήστες. Στους μη χρήστες, η επιφυλακτικότητα αγγίζει το 65%, 29 μονάδες υψηλότερα από τους χρήστες.

Η εμπειρία φαίνεται να μετριάζει τον φόβο και να ενισχύει την αποδοχή με την απουσία επαφής να εντείνει την καχυποψία.

Παραγωγικότητα και ψυχικό κόστος

Η πλειοψηφία θεωρεί ότι η ΑΙ θα έχει θετική επίδραση στην αποδοτικότητα στη δουλειά (73,5%), στην επίλυση σύνθετων προβλημάτων (69,4%), στη λήψη δύσκολων αποφάσεων (55,5%) και στη δημιουργικότητα (50%).

Αντίθετα, οι περισσότεροι εκτιμούν ότι θα επηρεάσει αρνητικά την ψυχική ισορροπία, την κριτική σκέψη, την εξωστρέφεια και τη συναισθηματική σύνδεση με άλλους ανθρώπους.

Το ίδιο μοτίβο εμφανίζεται και στα ευρύτερα πεδία ζωής. Το 84,9% βλέπει θετική επίδραση στις επιστήμες. Το 80,8% στη λειτουργία των επιχειρήσεων. Το 80,1% στον δημόσιο τομέα μέσω μείωσης της γραφειοκρατίας. Το 67% στην παραγωγικότητα της εργασίας και το 65% στην εκπαίδευση.

Ωστόσο, 58% εκτιμά ότι η ΑΙ θα επηρεάσει αρνητικά τη δημοκρατία, 47% τη δικαιοσύνη και 72% τα προσωπικά δεδομένα. Το ίδιο 72% θεωρεί ότι θα γίνει πιο δύσκολη η εύρεση ερωτικού συντρόφου.

Εμπιστοσύνη με όρια

Οι χρήστες αντιλαμβάνονται κυρίως την ΑΙ ως βοηθό (58%), απλό συνομιλητή (37,3%) ή δάσκαλο/σύμβουλο (30,4%). Οι πιο φορτισμένοι ρόλοι συγκεντρώνουν χαμηλά ποσοστά. Μόνο 5% δηλώνει ότι εμπιστεύεται απόλυτα τα αποτελέσματα της ΑΙ. Το 64% τα εμπιστεύεται αρκετά και το 28% λίγο. Το 87% επιμένει όταν μια απάντηση δεν φαίνεται σωστή και 84% διασταυρώνει με άλλες πηγές.

Παράλληλα, όμως, 7 στους 10 θεωρούν ότι η ΑΙ είναι αμερόληπτη και αντικειμενική, οι μισοί ότι δεν κάνει λάθη και 40% ότι διαθέτει λογική ανώτερη από των ανθρώπων. Η εμπιστοσύνη συνυπάρχει με την επιφύλαξη.

Καθολικό αίτημα για ρύθμιση

Το 90,3% των ερωτώμενων θεωρεί ότι πρέπει να υπάρξουν περιορισμοί στη χρήση της ΑΙ. Μόνο 8,9% υποστηρίζουν ότι πρέπει να αφεθεί ελεύθερη.

Αντίστοιχα, το 87,3% προτιμά να εξυπηρετείται από άνθρωπο και όχι από ΑΙ, ακόμη και για μη επείγοντα ζητήματα.

Και ένα υπαρξιακό ερώτημα

Πίσω από την τεχνολογική συζήτηση αναδύεται μια υπαρξιακή αγωνία: μήπως η διείσδυση της μηχανής μεταβάλει τα όρια της ανθρώπινης ταυτότητας.

Δεν είναι τυχαίο ότι για τους ανθρώπους που δεν χρησιμοποιούν την τεχνητή νοημοσύνη η συχνότερη αιτία αποχής είναι αποκαλυπτική: το 48,6%-49% δηλώνει ότι δεν χρησιμοποιεί ΑΙ επειδή «θέλει να παραμείνει άνθρωπος». Η απάντηση αυτή προηγείται κατά σχεδόν 23 μονάδες της επόμενης αιτίας.

Πρακτικά, σύμφωνα με τα ευρήματα της έρευνας, οι πολίτες στην Ελλάδα δεν απορρίπτουν την Τεχνητή Νοημοσύνη. Τη χρησιμοποιούν, την αξιοποιούν, την ενσωματώνουν, αλλά ταυτόχρονα ζητούν όρια και σίγουρα δεν βλέπουν σε αυτήν ένα εργαλείο και όχι ένα υποκατάστατο του ανθρώπου.