Η αυξανόμενη χρήση της Τεχνητής Νοημοσύνης φέρνει στο προσκήνιο και την ανάγκη για ρύθμιση, σύμφωνα με τα αποτελέσματα της δεύτερης φάσης της μελέτης της διαΝΕΟσις. Η έρευνα αναλύει τις απόψεις των πολιτών γύρω από θέματα όπως η προστασία των δεδομένων, οι επιπτώσεις στην αγορά εργασίας και οι πιθανές κίνδυνοι που αυτή η τεχνολογία μπορεί να επιφέρει στην καθημερινότητά μας.
Αυτό το δεύτερο μέρος της έρευνας με τίτλο «Τι πιστεύουν οι Έλληνες για την Τεχνητή Νοημοσύνη: Ηθική και Δεοντολογία» εστιάζει κυρίως στις κοινωνικές και θεσμικές πτυχές της τεχνολογίας, επισημαίνοντας ζητήματα που αφορούν την ευθύνη και τα όρια της χρήσης της.
Η έρευνα, που διεξήχθη από την Metron Analysis από τις 4 έως τις 9 Μαΐου 2026, κατέγραψε τις απόψεις 1.103 ατόμων ηλικίας άνω των 17 μέσω τηλεφωνικών και διαδικτυακών συνεντεύξεων.
Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, το 69,2% των ερωτηθέντων δηλώνει ότι έχει χρησιμοποιήσει τουλάχιστον μία φορά κάποιο εργαλείο Τεχνητής Νοημοσύνης, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό στην προηγούμενη μέτρηση ήταν στο 65%. Εντυπωσιακή είναι η γνώση του κοινού για την Τεχνητή Νοημοσύνη, με το 80,8% να δηλώνει ότι γνωρίζει ποιες είναι οι βασικές αρχές της, και ένα 14,8% να έχει ακούσει σχετικές πληροφορίες.
Η μεγαλύτερη διείσδυση παρατηρείται στους νέους ηλικίας 17-24, όπου το ποσοστό χρήσης φτάνει στο 92,9%. Οι κάτοχοι μεταπτυχιακού ή διδακτορικού τίτλου δείχνουν επίσης μεγάλη εξοικείωση, φθάνοντας το 90,2%. Στους άνδρες, το ποσοστό χρήσης είναι 74,8%, συγκριτικά με 64,1% στις γυναίκες.
Η έρευνα δείχνει πως η Τεχνητή Νοημοσύνη έχει αρχίσει να ενσωματώνεται στην καθημερινότητά μας, με το 37,3% όσων τη χρησιμοποιούν να δηλώνει καθημερινή χρήση και το 50,7% να την χρησιμοποιεί αρκετές φορές την εβδομάδα, ενώ το 12,1% περιστασιακά.
Οι περισσότερες επιλογές είναι δωρεάν, με το 73,9% να χρησιμοποιεί αποκλειστικά τέτοιες υπηρεσίες, ενώ το 20,6% επιλέγει έναν συνδυασμό δωρεάν και πληρωμένων υπηρεσιών. Μόνο το 5,2% περιορίζεται σε πλήρως επί πληρωμή επιλογές.
Όμως, η αύξηση της χρήσης Τεχνητής Νοημοσύνης δεν συνοδεύεται από μείωση των ανησυχιών. Η παραπληροφόρηση και τα ψευδή δεδομένα ανησυχούν σημαντικά τον κόσμο. Οκτώ στους δέκα πολίτες που γνωρίζουν για την Τεχνητή Νοημοσύνη δηλώνουν ότι ανησυχούν «πολύ» ή «πάρα πολύ» για τις συνέπειές της.
Σημαντικές ανησυχίες περιλαμβάνουν την αδράνεια της κριτικής σκέψης (78,7%), καθώς και κυβερνοεπιθέσεις και ηλεκτρονικό έγκλημα (76%). Ακολουθούν ζητήματα σχετικά με προσωπικά δεδομένα (75,9%), επιπτώσεις στην απασχόληση (74,2%) και κινδύνους χειραγώγησης επιλογών (72,3%).
Το 61,4% των συμμετεχόντων ανησυχεί για την εξάπλωση του ψηφιακού χάσματος, μια αντοχή που φαίνεται αυξανόμενη μεταξύ των μη χρηστών, οι οποίοι εμφανίζονται πιο ανήσυχοι σχετικά με τους κινδύνους που μπορεί να προκαλέσει η Τεχνητή Νοημοσύνη.
Αξιοσημείωτες είναι οι απόψεις για τα όρια της χρήσης της τεχνολογίας. Η “ιατρική διάγνωση και θεραπεία αντί ιατρού” συγκεντρώνει το υψηλότερο ποσοστό πλήρους απαγόρευσης με 48%, ενώ το 45% πιστεύει ότι αυτή η χρήση θα πρέπει να επιτρέπεται μόνο υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις.
Αντίθετα, η χρήση Τεχνητής Νοημοσύνης σε κρίσιμες καταστάσεις, όπως φυσικές καταστροφές, δείχνει μεγαλύτερη αποδοχή, με ποσοστό 19,2% υπέρ της πλήρους ελεύθερης χρήσης.
Πολύ θετική είναι η στάση των πολιτών απέναντι σε παρεμβάσεις προστασίας, με την εκπαίδευση των χρηστών, την πιστοποίηση των συστημάτων και την υποχρεωτική αναφορά πηγών να συγκεντρώνουν ποσοστά άνω του 80% υπέρ τους.
Ενώ η αποδοχή για την απαγόρευση χρήσης Τεχνητής Νοημοσύνης από ανηλίκους είναι επίσης σχετικά υψηλή, φτάνοντας το 71%, συνολικά μια σημαντική μερίδα του κοινού φαίνεται να ζητάει αυστηρότερη ρύθμιση της τεχνολογίας.
Το 81,5% των συμμετεχόντων πιστεύουν ότι απαιτείται βελτίωση της ρύθμισης υπέρ των πολιτών, ενώ το 75,4% προτιμούν να διατηρηθούν οι θέσεις εργασίας, έστω και με ελάττωση της αξιοποίησης της τεχνολογίας.
Η πλειονότητα, 80,8%, υποστηρίζει τη χρήση Τεχνητής Νοημοσύνης από αστυνομικές αρχές για την αναγνώριση προσώπων σε σοβαρά εγκλήματα, και μάλιστα, το 86,2% επιθυμεί υποχρεωτική σήμανση σε κάθε περιεχόμενο που παράγεται μέσω αυτής της τεχνολογίας και μοιάζει ρεαλιστικό.
Ένα 65,5% έχει επίσης εκφράσει την ανάγκη για περιορισμούς στη χρήση των προσωπικών δεδομένων για λόγους προστασίας της ιδιωτικότητας.
