Η τύχη γέμισε τον αέρα μια ζεστή μέρα του Ιουλίου στις ακτές της Δομινίκας στην Καραϊβική. Λοιπόν, τύχη και μερικά drones υψηλής τεχνολογίας που απαθανατίζουν το απίστευτα σπάνιο θέαμα μιας σπερματοφάλαινας (Physeter macrocephalus) που γεννιέται.
«Παρακολουθώ τη ζωή των σπερματοφαλαινών για 20 χρόνια, για χιλιάδες ώρες, αλλά ποτέ δεν ήμουν εκεί όταν γεννήθηκε μια φάλαινα». Δρ Shane Geroλέει ο επικεφαλής βιολογίας για τον ερευνητικό οργανισμό για τις φάλαινες Project CETI Λαϊκή Επιστήμη. “Βρήκαμε τις φάλαινες και ήταν κάπως περίεργες. Δεν συμβαίνει συχνά να έχεις όλη την οικογένεια μαζί. Οπότε ήξερα ότι κάτι συνέβαινε. Και μετά, ακούγεται μια μεγάλη ροή αίματος, το μικρό κεφάλι έσκασε έξω και οι τρύπες βγήκαν από το νερό.”
Η νεογέννητη σπερματοφάλαινα αναδύεται για πρώτη φορά (επιβράδυνση)
Πίστωση: Βίντεο από © Project CETI.
Ο Gero και οι συνεργάτες του περιγράφουν λεπτομερώς τη συναρπαστική γέννηση και τα ευρήματά τους σε μια μελέτη που δημοσιεύτηκε σήμερα στο περιοδικό Επιστημονικές Εκθέσεις. Τα ευρήματα αντιπροσωπεύουν τις πιο εμπεριστατωμένες, δημοσιευμένες παρατηρήσεις ενός άγριου κητωδού -της ομάδας που περιέχει φάλαινες, δελφίνια και φώκαινες- μέχρι σήμερα.
Οικογενειακοί δεσμοί
Έργο CETI (Cetacean Translation Initiative) είναι ένας μη κερδοσκοπικός οργανισμός εγγεγραμμένος στις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Δομίνικα και την National Geographic Society. Εφαρμόζει προηγμένη μηχανική μάθηση και ρομποτική για να ακούει, να τραβήξει βίντεο και να μεταφράσει ήχους σπέρματος φάλαινας. Η ομάδα περιλαμβάνει πάνω από 50 επιστήμονες σε επτά κλάδους, που εκπροσωπούν 12 ιδρύματα και επτά χώρες.
Στις 8 Ιουλίου 2023, η ομάδα του CETI παρατήρησε τη γέννηση σε μια ομάδα 11 φαλαινών που είχαν μελετήσει προηγουμένως. Οι οικογένειες των σπερματοφαλαινών αποτελούνται από γιαγιάδες, μητέρες και κόρες που ζουν μαζί για μια ζωή, ενώ τα νεαρά αρσενικά φεύγουν στα εφηβικά τους χρόνια. Ενώ τα αρσενικά συνήθως ζουν μοναχικά, μερικά από τα νεότερα αρσενικά ήταν στην πραγματικότητα παρόντα σε αυτή τη γέννα. Ορίζεται ως Ενότητα Αη συγκεκριμένη οικογενειακή μονάδα αποτελείται από δύο γυναικείες γραμμές.
«Υπάρχει η Φρουτοσαλάτα και οι απόγονοί της και η Lady Oracle και οι απόγονοί της», εξηγεί η Gero. «Ως αποτέλεσμα, όταν μια μαμά γεννάει, υπάρχουν συγγενικά θηλυκά κοντά της και άσχετα θηλυκά κοντά της».
Εμφανίζεται νεογέννητη σπερματοφάλαινα (σε πραγματικό χρόνο)
Πίστωση: Βίντεο από © Project CETI.
Εξοπλισμένη με εναέρια drones, υποβρύχιες συσκευές ήχου και ενσωματωμένη φωτογραφία, η ομάδα πέρασε περίπου έξι ώρες με τις φάλαινες. Παρατήρησαν τη φάση του τοκετού για 34 λεπτά, από τη στιγμή που εμφανίστηκαν τα φλύκταινα μέχρι να βγει το μωρό. Μέσα σε ένα λεπτό από τον τοκετό, οι ενήλικες σήκωσαν το νεογέννητο μοσχάρι από το νερό και πάνω στα κεφάλια και τις πλάτες των ενήλικων θηλυκών. Περίπου δύο ώρες μετά τη γέννηση, η μονάδα της σπερματοφάλαινας άρχισε να χωρίζεται, ενώ το νεογέννητο μοσχάρι έμεινε με τη μητέρα του Rounder, την ετεροθαλή αδερφή του Accra και τη θεία του Aurora.
Ένα χρόνο αργότερα, η ομάδα παρατήρησε το νεογέννητο -το φύλο του οποίου δεν έχει εντοπιστεί θετικά- με την Άκρα και την Αουρόρα. Αυτή η παρατήρηση υποδηλώνει ότι το μωρό πιθανότατα θα ζήσει μέχρι την ενηλικίωση μετά την επιβίωσή του στον πρώτο χρόνο της ζωής του. Το πρώτο έτος είναι ιδιαίτερα επικίνδυνο για τις φάλαινες λόγω ενός συνδυασμού παραγόντων, όπως χτυπήματα με σκάφη, εμπλοκή σε αλιευτικά εργαλεία και κατάποση πλαστικού.
Ακούγοντας μέσα
Καθ’ όλη τη διάρκεια της γέννησης, η ομάδα ηχογράφησε φωνητικά γνωστά ως codas. Τα κητώδη χρησιμοποιούν αυτές τις δομημένες ακολουθίες κλικ για να επικοινωνήσουν. Τα κλικ είναι μέρος ενός αναπτυσσόμενου φωνητικού αλφαβήτου από φάλαινα σπέρματος που οι ερευνητές στο CETI αποκρυπτογραφούν. Με βάση προηγούμενες έρευνες, οι βιολόγοι πιστεύουν ότι τα codas μπορεί να σχετίζονται με την κοινωνική ταυτότητα της ευρύτερης πολιτιστικής φυλής στην οποία ανήκουν αυτές οι σπερματοφάλαινες. Σε αυτή τη συγκεκριμένη περίπτωση, οι φωνές μπορεί να βοηθήσουν στην υποστήριξη του κοινωνικού δεσμού κατά τη γέννηση.
Η ομάδα είδε επίσης αλλαγές στις φωνές σε βασικά γεγονότα κατά τη διάρκεια του τοκετού. Αυτοί οι ήχοι περιλάμβαναν τόσο πιο αργούς, μακρύτερους κωδικούς, όσο και νέους ήχους που μοιάζουν με ανθρώπινα φωνήεντα «A» και «I», γνωστά ως κωδικά φωνήεντα. Οι φωνές μπορούσαν να ακουστούν σε απόσταση εκατοντάδων ποδιών και η ομάδα πιστεύει ότι θα μπορούσαν να είχαν ακουστεί από κοντινές ομάδες φαλαινών πιλότων με κοντό πτερύγιο (Globicephala macrorhynchus) και τα δελφίνια του Fraser (Lagenodelphis hosei).
Περαιτέρω μελέτη θα ταιριάξει τις φωνές με τη δραστηριότητα και ελπίζουμε να δώσει περισσότερη εικόνα για το τι συνέβη κατά τη διάρκεια του τοκετού.
Επικοινωνία σπερματοφάλαινας κατά τη γέννηση
Πίστωση: Βίντεο από © Project CETI.
Ο Fluke είναι πρώτος
Από ανθρώπινη προοπτική, οι φάλαινες γεννιούνται προς τα πίσω, αναδυόμενοι πρώτοι. Σύμφωνα με τον Gero, αυτό βοηθά τις φάλαινες να σηκώσουν το νεογέννητο, ώστε να μην αναπνέουν νερό και μειώνει τον κίνδυνο πνιγμού. Αυτή η συντονισμένη ανύψωση που παρατήρησε η ομάδα έχει τεκμηριωθεί επιστημονικά μόνο σε τρία άλλα είδη οδοντωτών φαλαινών—ψευδοκολοφόνες (Pseudorca crassidens), όρκες (Orcinus orca), και φάλαινες μπελούγκα (Delphinapterus leucas). Αυτή η συμπεριφορά θα μπορούσε να χρονολογείται πριν από 34 εκατομμύρια χρόνια στον τελευταίο κοινό πρόγονο αυτών των ειδών οδοντωτών φαλαινών.
“Αυτό είναι κάτι που σπάνια παρατηρείται στην άγρια φύση. Υπάρχουν μόνο λίγες φορές που οι άνθρωποι έχουν δει τη φυσητήρας να γεννιέται, και πολλά από αυτά είχαν να κάνουν με την εποχή της φαλαινοθηρίας”, λέει ο Gero. “Δεν χρειάστηκε να κυλήσει ακριβώς εκείνη τη στιγμή για να το τραβήξουμε βίντεο από τον ουρανό, αλλά το έκανε. Ήταν απίστευτο αυτό που καταφέραμε να καταγράψουμε.”
Πέρα από τον ενθουσιασμό της επιστημονικής ανακάλυψης και βλέποντας κάτι που λίγοι άνθρωποι έχουν δει, ο Gero λέει ότι η μέρα ήταν ταπεινή και ένα εξαιρετικό παράδειγμα του τι μπορεί να επιτευχθεί όταν άνθρωποι όλων των επιστημονικών κλάδων —και οι φάλαινες— συνεργάζονται.
«Υπήρχαν βιολόγοι, ρομποτικοί, επιστήμονες υπολογιστών και μηχανικοί, αλλά όλοι αισθάνονταν ακόμα το βάρος του προνομίου να είναι εκεί όταν γεννήθηκε αυτό το ζώο», λέει. “Νομίζω ότι βασικά, το μήνυμα που βγαίνει από αυτό είναι ότι η συνεργασία και η συνεργασία μέσα σε μια κοινωνία είναι ο τρόπος με τον οποίο ξεπερνάμε αδιανόητα εμπόδια. Και αυτό, για μένα, είναι ένα πολύ καλό μήνυμα αυτή τη στιγμή.”
PopSci 2025 Τα καλύτερα νέα
VIA: popsci.com
