Η ταινία Forgotten Final Fantasy του Alec Baldwin αξίζει μια δεύτερη ματιά

Μεταξύ των πιο περίεργων προσαρμογών του “Final Fantasy” είναι το “Final Fantasy: The Spirits Within” του 2001. Μια κοινή προσπάθεια μεταξύ του αμερικανικού στούντιο Columbia Pictures και της Japan’s Square Pictures, η ταινία κινουμένων σχεδίων σκηνοθετήθηκε από τον δημιουργό του “Final Fantasy” Hironobu Sakaguchi και συμμετείχε διάσημους ηθοποιούς όπως οι Alec Baldwin, Donald Sutherland, Ming-Na Wen και Steve Buscemi.

Ακολουθεί τον Aki Ross (Wen) και τους Deep Eyes, με επικεφαλής τον Captain Grey Edwards (Baldwin), καθώς πολεμούν εξωγήινους γνωστούς ως Phantoms που έχουν εισβάλει στη Γη και μολύνουν ανθρώπους. Ο Άκι ανακαλύπτει έναν πιθανό τρόπο να νικήσει τα Φάντασμα διοχετεύοντας οκτώ πνεύματα της Γαίας, της ψυχής του πλανήτη, φέρνοντάς την σε σύγκρουση με τον στρατηγό Ντάγκλας Χάιν (Τζέιμς Γουντς), ο οποίος θέλει απλώς να τους ανατινάξει με ένα περιβαλλοντικά καταστροφικό όπλο.

Το “The Spirits Within” δεν έτυχε καλής αποδοχής. Επί Rotten Tomatoesβρίσκεται στο 44% από τους κριτικούς και στο 48% από τους χρήστες, με πολλούς να παντρεύουν την αδύναμη, συγκεχυμένη ιστορία του που δεν έχει καμία σχέση με το ομώνυμο franchise του. Ήταν επίσης μια τεράστια αποτυχία στο box office, κέρδισε μόλις 85 εκατομμύρια δολάρια με προϋπολογισμό 137 εκατομμυρίων δολαρίων και είχε ως αποτέλεσμα το κλείσιμο της Square Pictures. Παρόλα αυτά, το “Final Fantasy: The Spirits Within” αξίζει να το ξαναεπισκεφτούμε 25 χρόνια αργότερα για τα πρωτοποριακά φωτορεαλιστικά γραφικά του που κρατούν πολύ καλύτερα από τα περισσότερα CGI της εποχής.

Το “Final Fantasy: The Spirits Within” περιπλέκεται με ένα μερικές φορές ανόητο σενάριο. Οι χαρακτήρες είναι ποιητικοί για τη Γαία και τα πνεύματα αντί να εκφράζουν πραγματικές περιβαλλοντικές αξίες και οι συγγραφείς δεν φαίνεται να μπορούν να αποφασίσουν αν τα Φάντασμα είναι ασώματα όντα που τρέφονται με ψυχές ή φυσικά πράγματα που μπορούν να εκτιναχθούν από πυραύλους. Η ταινία αναπληρώνει τις αδυναμίες της με θέαμα, με αποτέλεσμα μια διασκεδαστική εμπειρία θέασης. Παρά το γεγονός ότι είναι η πρώτη φωτορεαλιστική ταινία κινουμένων σχεδίων, εξακολουθεί να ξεπερνά τα πράγματα όπως ο Βασιλιάς Σκορπιός από το “The Mummy Returns” Τζέιμς Μποντ σερφ μέσα από ένα παγωμένο τσουνάμι στο “Die Another Day”, ή σχεδόν οποιαδήποτε στιγμή από το “The Polar Express”.

Επιπλέον, η αντιμετώπιση του Άκι Ρος από τα μέσα ενημέρωσης φαίνεται προφητική εν μέσω της ανόδου της τεχνητής νοημοσύνης και της χρήσης της στον κινηματογράφο. Είναι δύσκολο να μην κάνουμε συγκρίσεις μεταξύ του Aki, που εμφανίστηκε στο εξώφυλλο του Maxim, και της «ηθοποιού» της AI, Tilly Norwood. Ο κύριος εμψυχωτής του “The Spirits Within” Roy Sato σχολίασε τις ομοιότητες, λέγοντας Οι New York Times“Βλέποντας πώς αντιδρούν οι άνθρωποι στην τεχνητή νοημοσύνη, ήταν το ίδιο συναίσθημα που είχα πριν από 25 χρόνια. Είχαμε αυτήν την υπερρεαλιστική ηθοποιό γραφικών υπολογιστών και οι άνθρωποι έλεγαν “Θα με αντικαταστήσουν; Είμαι ξεπερασμένος;” Είναι ένας αστείος παραλληλισμός που 25 χρόνια μετά συμβαίνει ξανά».

Το “Final Fantasy: The Spirits Within” μπορεί να μην έχει υπέροχη ιστορία, αν και αξίζει να σημειωθεί ότι η πλοκή είναι παρόμοια με το “Spectral”, μια ταινία του Netflix που έτυχε καλύτερης αποδοχής. Επίσης, δεν συνδέεται πραγματικά με το συνονόματό του με κανέναν ουσιαστικό τρόπο. Ωστόσο, με τον ίδιο τρόπο που οι πρώιμες ομιλίες και οι έγχρωμες ταινίες παραμένουν σημαντικές, το “The Spirits Within” αξίζει να θυμόμαστε επειδή ήταν ένα τεχνικό επίτευγμα που ώθησε τα όρια του CGI.