Το να έχουμε έναν τρόπο σύλληψης αστεροειδή ακούγεται ουτοπικό και μια πολύ τρελή ιδέα, όμως μια εταιρεία από το Los Angeles λέει πως έχει ένα σχέδιο για να φτάσει σε έναν μικρό αστεροειδή κοντά στη Γη, να τον πιάσει και να τον μεταφέρει σε ένα «ασφαλές σημείο» κοντά στον πλανήτη μας, όπου θα τους συγκεντρώνουν.
Η εταιρεία έχει το όνομα TransAstra και την Τετάρτη δήλωσε πως ένας ανώνυμος επενδυτής συμφώνησε να χρηματοδοτήσει μια μελέτη με την ονομασία «Νέα Σελήνη», με στόχο τη σύλληψη και μεταφορά ενός αστεροειδούς, με μέγεθος περίπου όσο ένα σπίτι και βάρος περίπου 100 τόνων.
Το όραμα της σύλληψης αστεροειδή
«Οραματιζόμαστε ότι θα γίνει βάση για ρομποτική έρευνα και ανάπτυξη στην επεξεργασία και κατασκευή υλικών», δήλωσε ο Joel Sercel, διευθύνων σύμβουλος της TransAstra. «Μακροπρόθεσμα, αντί να κατασκευάζουμε διαστημικό υλικό στο έδαφος και να εκτοξεύουμε προωθητικό από τη Γη, θα μπορούσαμε να το συλλέγουμε από πρώτες ύλες στο διάστημα».
Αυτή τη στιγμή υπάρχουν μέχρι και 250 πιθανοί αστεροειδείς που μπορούν να αποτελέσουν στόχοι, με διάμετρο μέχρι και 20 μέτρα. Αυτά τα σώματα, θα μπορούσαν να προσεγγιστούν από κάποιο ρομποτικό σκάφος, μέσα στην επόμενη δεκαετία. Το όραμα της εταιρείας είναι να συγκεντρώσει δεκάδες ή εκατοντάδες μικρούς αστεροειδείς, σε ένα σημείο οπού θα υπάρχει η εγκατάσταση επεξεργασίας «Νέα Σελήνη», που θα μπορούσε να βρίσκεται στο Σημείο L2, ανάμεσα στη Γη και στον Ήλιο, περίπου 1.5 εκατομμύριο χιλιόμετρα μακριά από τη Γη.
Αστεροειδείς σαν αυτόν θα μπορούν να αποτελούν σταθερή παροχή νερού για χρήση ως καύσιμο, με τη διάσπασή του σε οξυγόνο και υδρογόνο. Φυσικά, μπορούν να παρέχουν μέταλλα για οποιαδήποτε κατασκευή, από ηλιακούς συλλέκτες, μέχρι θωράκιση από την ακτινοβολία. Κάποιοι από τους αστεροειδείς μπορεί να αποτελέσουν στόχο λόγω του περιεχομένου τους, όπως οι αστεροειδείς τύπου C σαν πηγή νερού και οι αστεροειδείς τύπου M για μέταλλα.
Η ιδέα φαντάζει εξωπραγματική και μέχρι ένα σημείο είναι. Όμως αυτό είναι και το νόημα της μελέτης που χρηματοδοτεί ο ανώνυμος επενδυτής. Η συμφωνία με αναμένεται να ολοκληρωθεί μέχρι τον Μάιο και θα βελτιώσει τα σχέδια της εταιρείας, με ένα νέο σχέδιο αποστολής, ενώ θα κλειδώσει και η τροχιά που το διαστημόπλοιο θα πρέπει να πετάξει η αποστολή. Αν η αποστολή χρηματοδοτηθεί πλήρως, η αποστολή θα μπορούσε να συναντηθεί με τον πρώτο αστεροειδή από το 2028 ή το 2029. Η TransAstra συνεργάζεται με το Πανεπιστήμιο της Κεντρικής Φλόριντα, στο Purdue, και το Εργαστήριο Αεριοπροώθησης/Caltech για να ολοκληρώσει την ανάλυσή της.
Η τεχνολογία σύλληψης αστεροειδών εξελίσσεται
Η TransAstra έχει ήδη κάνει μια προκαταρκτική εργασία στο διάσημα, με την τεχνολογία “capture bag”. Πρόκειται για αυτό ακριβώς που αναφέρει το όνομα. μια μεγάλη τσάντα κατασκευασμένη από ελασματοποιημένα υλικά, όπως το Kapton, που διαστέλλεται για να περικλείει έναν αστεροειδή και να του επιτρέπει να “ρυμουλκηθεί”¨σε διαφορετική τοποθεσία.
Τον περασμένο Σεπτέμβριο, μια πρωτότυπη τσάντα μήκους 1 μέτρου που κατασκευάστηκε από την TransAstra πέταξε στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό με ένα διαστημόπλοιο Cygnus. Εκεί, ένας αστροναύτης την μετέφερε στον αεροθάλαμο Bishop, όπου η τσάντα άνοιξε και έκλεισε με επιτυχία στο κενό του διαστήματος.
Το περασμένο φθινόπωρο, η TransAstra κατάφερε να κερδίσει μια συμφωνία ύψους 2.5 εκατομμυρίων δολαρίων από την NASA, για να μπορέσει να αυξήσει το μέγεθος του συστήματος φουσκωτών σάκων σύλληψης μικρών αστεροειδών. Μαζί με την ιδιωτική χρηματοδότηση, η TransAstra μπορεί να επιταχύνει την ανάπτυξη της ιδέας της και να δοκιμάσει έναν μεγαλύτερο σάκο σύλληψης αστεροειδών.
Πως θα ταξιδέψει όμως ο σάκος μέχρι τον αστεροειδή;
Από ότι φαίνεται η TransAstra θα συνεργαστεί με κάποια άλλη εταιρεία, για την παροχή ενός σκάφους ικανού να ταξιδέψει στο βαθύ διάστημα και να φτάσει έναν αστεροειδή και να ξεκινήσει τη διαδικασία σύλληψης.
«Μελετούμε ολόκληρη τη βιομηχανική βάση για το ποιος θα παρέχει το διαστημόπλοιο», δήλωσε ο Sercel. «Πιστεύουμε ότι υπάρχουν πολλές επιλογές προμηθευτών διαστημικών σκαφών στις Ηνωμένες Πολιτείες και εξετάζουμε την οικονομική τους αποδοτικότητα από την άποψη του προσδιορισμού της σκοπιμότητας. Αργότερα, ο πελάτης θα κάνει την τελική επιλογή».
Παραμένει όμως εξαιρετικά φιλόδοξο το να μπορέσει να μεταφέρει έναν αστεροειδή αρκετών κιλών, πόσο μάλλον ένα αρκετά μεγάλο που θα έχει μάζα 100 τόνων. Προηγούμενες αποστολές, όπως το OSIRIS REx της NASA, κατάφερε να επιστρέψει στη Γη μόλις 121.3 γραμμάρια δειγμάτων του αστεροειδούς Bennu. Η αποστολή όμως δεν ήταν καθόλου φθηνή, αφού κόστισε πάνω από ένα δισεκατομμύριο δολάρια.
Μπορεί να γίνει όμως με τόσα λίγα χρήματα;
Για αυτό το έργο της TransAstra είναι κάπως ουτοπικό, τουλάχιστον για τα χρονοδιαγράμματα που έχει θέσει. Καλείται να μεταφέρει πολύ μεγαλύτερη μάζα, με ένα κλάσμα της χρηματοδότησης που είχε το OSIRIS REx.
Η αρχική αποστολή, είπε ο Sercel, θα κόστιζε «μερικές εκατοντάδες εκατομμύρια» δολάρια. Αυτό μπορεί να ακούγεται σχεδόν αδύνατο, αλλά είναι το είδος της σημαντικής ανακάλυψης που χρειάζεται η ανθρωπότητα αν θέλει να αρχίσει να χτίζει ένα μέλλον για τον εαυτό της στο Ηλιακό Σύστημα, με υλικά από το Ηλιακό Σύστημα πέρα από τη Γη.
Όμως, τόσο μεγάλα προγράμματα, όπως αυτό της σύλληψης αστεροειδή, απαιτούν τεράστια ποσά σε έρευνα και ανάπτυξη και όταν το εγχείρημα είναι τόσο επαναστατικό και πρωτοποριακό, συνήθως απαιτούνται αρκετά παραπάνω χρήματα, από όσα έχει στη διάθεσή της η TransAstra.
