Η πρόσφατη έκθεση της Auvik για τις τάσεις στην πληροφορική το 2026 αναδεικνύει ένα σημαντικό χάσμα ανάμεσα στις φιλοδοξίες των τμημάτων IT και την πραγματική υιοθέτηση της τεχνητής νοημοσύνης. Παρά το γεγονός ότι σχεδόν το 70% των συμμετεχόντων στην έρευνα δηλώνει αισιοδοξία για τον βραχυπρόθεσμο αντίκτυπο της τεχνητής νοημοσύνης, μόλις το 5% αναφέρει ότι η AI αποτελεί σήμερα βασικό κομμάτι των λειτουργιών του. Η υλοποίηση παρεμποδίζεται από την έλλειψη σαφών πολιτικών, καθώς το 40% των εταιρειών είτε δεν διαθέτει σχετικό πλαίσιο είτε βρίσκεται ακόμη στο στάδιο της ανάπτυξής του, δημιουργώντας ασάφεια στους οργανισμούς.
Η διαφορά στην αντίληψη των πολιτικών διακυβέρνησης της AI μεταξύ της ηγεσίας και των εργαζομένων πρώτης γραμμής είναι αξιοσημείωτη. Ενώ το 76% των στελεχών πληροφορικής πιστεύει ότι υπάρχει θεσμοθετημένη πολιτική, μόνο το 42% του προσωπικού υποστήριξης συμφωνεί με αυτή τη διαπίσταση. Ο διευθύνων σύμβουλος της Auvik, Doug Murray, επισημαίνει ότι αυτή η απόκλιση αποτελεί πρόβλημα εφαρμογής και όχι απλώς σχεδιασμού. Χωρίς την πλήρη κατανόηση της διακυβέρνησης σε κάθε επίπεδο, η τεχνητή νοημοσύνη κινδυνεύει να μετατραπεί σε πηγή shadow IT αντί να προσφέρει λύσεις στα υφιστάμενα προβλήματα των επιχειρήσεων.
Εμπόδια στην υιοθέτηση νέων τεχνολογικών λύσεων
Οι ελλείψεις σε χρόνο και προσωπικό αναφέρονται ως οι κυριότεροι λόγοι για τους οποίους οι πρωτοβουλίες καινοτομίας συχνά σταματούν. Το 48% των ερωτηθέντων προσδιορίζει την έλλειψη χρόνου ως το κύριο εμπόδιο, ενώ το 33% εστιάζει στην ανεπάρκεια εξειδικευμένου προσωπικού πληροφορικής. Οι προϋπολογισμοί, αν και αυξημένοι σε πολλές περιπτώσεις, παραμένουν περιορισμός για το 30% των συμμετεχόντων. Αυτή η πίεση αντικατοπτρίζει την ανάγκη των τμημάτων να δικαιολογήσουν τις δαπάνες τους σε περιβάλλοντα όπου οι αναποτελεσματικότητες δεν είναι πάντα ορατές και η παραγωγική ικανότητα παραμένει περιορισμένη σε σχέση με τις απαιτήσεις.
Το shadow IT θεωρείται πλέον ο πιο υποτιμημένος κίνδυνος από τις διοικήσεις των επιχειρήσεων, με το 20% των παρόχων διαχειριζόμενων υπηρεσιών να το κατατάσσει ως την υψηλότερη ανησυχία. Το 61% των συμμετεχόντων ανακαλύπτει μη εξουσιοδοτημένες εφαρμογές SaaS τουλάχιστον μία φορά τον μήνα, ενώ το 23% αναφέρει εβδομαδιαίες ανακαλύψεις τέτοιων λογισμικών. Επιπλέον, το 8% των ερωτηθέντων παραδέχεται ότι δεν γνωρίζει καν πόσες εφαρμογές SaaS χρησιμοποιούνται συνολικά στον οργανισμό τους, γεγονός που καθιστά τη διακυβέρνηση αντιδραστική και αυξάνει σημαντικά τους λειτουργικούς κινδύνους ασφαλείας για την υποδομή πληροφορικής.
Αλλαγές στα μοντέλα εργασίας και ορατότητα
Παράλληλα, το μοντέλο της υβριδικής εργασίας υποχωρεί, καθώς οι επιχειρήσεις μετακινούνται προς μοντέλα που δίνουν προτεραιότητα είτε στην αποκλειστική εργασία από το γραφείο είτε στην εξ αποστάσεως απασχόληση. Το ποσοστό των οργανισμών που λειτουργούν κυρίως από το γραφείο αυξήθηκε από 37% το 2025 σε 51% το 2026. Αντίθετα, οι παραδοσιακές υβριδικές ρυθμίσεις κατέγραψαν τη μεγαλύτερη πτώση, υποχωρώντας από το 35% στο 25%. Αυτή η πόλωση των μοντέλων εργασίας αναγκάζει τα τμήματα πληροφορικής να υποστηρίζουν την κατανεμημένη πρόσβαση ανεξάρτητα από την επίσημη εταιρική πολιτική που εφαρμόζει ο κάθε οργανισμός.
Τέλος, η περιορισμένη ορατότητα σε πραγματικό χρόνο αποτελεί εμπόδιο για το 44% των ομάδων πληροφορικής, μειώνοντας την ικανότητά τους να λειτουργούν προληπτικά. Ο χρόνος που δαπανάται για τη διερεύνηση συμβάντων ή τη χειροκίνητη ανασύνθεση γεγονότων επιβαρύνει περαιτέρω τον φόρτο εργασίας των στελεχών. Η διαχείριση του κόστους έχει πλέον ξεπεράσει τον χρόνο λειτουργίας ως ο κύριος δείκτης απόδοσης για το 49% των ερωτηθέντων. Αυτό επιβεβαιώνει ότι πολλές ομάδες λειτουργούν υπό καθεστώς πίεσης για αποδοτικότητα, προσπαθώντας να εξισορροπήσουν τις αυξημένες προσδοκίες με τους διαθέσιμους πόρους και το προσωπικό.
