Οι σκύλοι που ζουν μέσα στη ζώνη του Τσερνόμπιλ αποτελούν ένα από τα πιο συναρπαστικά μυστήρια της φύσης. Πολλοί από εμάς θα περιμέναμε ότι η παραμονή τους σε μια τόσο επιβαρυμένη περιοχή θα είχε προκαλέσει σοβαρές γενετικές βλάβες ή περίεργες μεταλλάξεις. Ωστόσο, οι επιστήμονες από τα πανεπιστήμια της Βόρειας Καρολίνας και του Κολούμπια έμειναν έκπληκτοι από τα ευρήματα της έρευνάς τους.
Πιο συγκεκριμένα, αναλύοντας το DNA των σκύλων που ζουν ακριβώς δίπλα στον πυρηνικό σταθμό, διαπίστωσαν ότι τα ζώα αυτά είναι όντως γενετικά διαφορετικά από εκείνα που ζουν λίγα χιλιόμετρα πιο μακριά, στην πόλη του Τσερνόμπιλ.
Το εντυπωσιακό όμως είναι ότι αυτές οι διαφορές δεν οφείλονται στη ραδιενέργεια. Αντί για μεταλλάξεις, οι ερευνητές βλέπουν ότι άλλοι παράγοντες, όπως η ποιότητα της τροφής, τα βαρέα μέταλλα στο έδαφος και ο τρόπος που αναπαράγονται, έπαιξαν πολύ πιο σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη τους.
Αν αναρωτιέστε γιατί αυτά τα ευρήματα θεωρούνται σημαντικά, αξίζει να γνωρίζετε ότι, πρώτον, θέτουν υπό αμφισβήτηση την ευρέως διαδεδομένη αντίληψη πως η ραδιενέργεια οδηγεί αναπόφευκτα σε εκτεταμένες γενετικές βλάβες σε βάθος χρόνου και, δεύτερον, αναδεικνύουν την πολυπλοκότητα των αλληλεπιδράσεων ανάμεσα στους γενετικούς και τους περιβαλλοντικούς παράγοντες που διαμορφώνουν την εξέλιξη των ειδών.
