Ενώ οι εταιρείες ανταγωνίζονται για σημεία αναφοράς, συνεργασίες και κυκλοφορίες προϊόντων, η υποκείμενη δυναμική είναι πιο απλή από ό,τι φαίνεται. Η τεχνολογία έχει σημασία μόνο όταν αφαιρεί την τριβή από την καθημερινή ζωή. Οτιδήποτε άλλο, από τις ανακοινώσεις χρηματοδότησης μέχρι την ονομασία μοντέλων, είναι δευτερεύον εκτός εάν μεταφράζεται σε κάτι που πραγματικά βιώνουν οι άνθρωποι στη ρουτίνα τους.
Το κύριο εμπόδιο είναι σπάνια η τεχνική ικανότητα. Είναι αναγνώριση. Οι άνθρωποι πρέπει να δουν το πρόβλημα πριν νοιαστούν για τη λύση. Μέχρι εκείνο το σημείο, ακόμη και το πιο προηγμένο σύστημα παραμένει αχρησιμοποίητο. Μόλις το πρόβλημα γίνει ορατό και το όφελος γίνει σαφές, η συμπεριφορά αρχίζει να αλλάζει. Αυτή η αλληλουχία, η επίγνωση που ακολουθείται από τη δοκιμή και μετά η συνήθεια, εξακολουθεί να καθορίζει πώς θα ισχύουν τα νέα εργαλεία.
Αυτό το μοτίβο έχει επαναληφθεί σε πολλούς κύκλους. Η υποδομή βελτιώνεται αθόρυβα ενώ οι προσδοκίες κινούνται πιο αργά. Τότε επιτυγχάνεται ένα όριο, όχι επειδή η τεχνολογία γίνεται ξαφνικά δυνατή, αλλά επειδή γίνεται κατανοητή. Αυτό που ακολουθεί δεν είναι μια έκρηξη καινοτομίας, αλλά μια ομαλοποίηση της χρήσης. Η τεχνολογία ξεθωριάζει στο παρασκήνιο και γίνεται μέρος της καθημερινής συμπεριφοράς.
Σκεφτείτε πώς εξελίχθηκαν τα εργαλεία πλοήγησης. Τα πρώτα συστήματα λειτουργούσαν, αλλά απαιτούσαν προσπάθεια. Βασίζονταν σε στατικά δεδομένα και περιορισμένες διεπαφές. Η πραγματική αλλαγή ήρθε όταν οι χάρτες έγιναν δυναμικοί και γνώριζαν το πλαίσιο. Η κυκλοφορία ενημερώνεται σε πραγματικό χρόνο. Οι διαδρομές προσαρμόζονται αυτόματα. Ο χρήστης δεν χρειάζεται πλέον να σκέφτεται τη βελτιστοποίηση. Το σύστημα απορρόφησε αυτή την ευθύνη. Η υιοθέτηση δεν επιταχύνθηκε επειδή οι χάρτες βελτιώθηκαν σε χαρτί. Επιταχύνθηκε επειδή αφαιρέθηκε η πνευματική προσπάθεια.
Παρόμοια αλλαγή συνέβη και στις πληρωμές. Τα ψηφιακά πορτοφόλια υπήρχαν πολύ πριν γίνουν κοινά. Η διαφορά ήταν η εκτέλεση. Ο έλεγχος ταυτότητας έγινε απρόσκοπτος. Οι συναλλαγές έγιναν άμεσες. Η πληρωμή έπαψε να είναι μια εργασία που απαιτούσε προσοχή. Έγινε δράση παρασκηνίου. Όταν συμβεί αυτό, ακολουθεί η κλίμακα.
Η ίδια τάση ορίζει την τρέχουσα φάση του AI. Δεν υπάρχει έλλειψη ικανότητας. Αυτό που λείπει σε πολλές περιπτώσεις είναι η ευθυγράμμιση με πραγματικές καταστάσεις. Πολλά συστήματα έχουν κατασκευαστεί για να δείξουν τι είναι δυνατό παρά για να επιλύσουν αυτό που είναι απαραίτητο. Αυτό το κενό περιορίζει την υιοθέτηση περισσότερο από οποιονδήποτε τεχνικό περιορισμό.
Στα logistics, για παράδειγμα, οι εταιρείες έχουν ξοδέψει χρόνια βελτιστοποιώντας τις διαδρομές, το απόθεμα και τους χρόνους παράδοσης. Τα πιο αποτελεσματικά συστήματα δεν είναι αυτά που παράγουν τις πιο εξελιγμένες προβλέψεις. Είναι αυτοί που μειώνουν αθόρυβα τις καθυστερήσεις, αποτρέπουν τις αποθήκες και απλοποιούν τον συντονισμό μεταξύ των ομάδων. Οι εργαζόμενοι δεν χρειάζεται να κατανοήσουν το μοντέλο. Χρειάζεται μόνο να δουν ότι λιγότερα πράγματα πάνε στραβά.
Στη διοίκηση της υγειονομικής περίθαλψης, η ίδια αρχή ισχύει. Τα συστήματα που συνοψίζουν αρχεία ή οργανώνουν δεδομένα ασθενών δεν χρειάζεται να είναι ορατά στους ασθενείς για να δημιουργήσουν αξία. Ο αντίκτυπός τους μετριέται σε μικρότερους χρόνους αναμονής, λιγότερα σφάλματα και σαφέστερες αποφάσεις. Όταν το αποτέλεσμα βελτιώνεται, η υποκείμενη τεχνολογία γίνεται άσχετη με τον χρήστη.
Αυτή είναι η κατεύθυνση προς την οποία κινείται η τεχνητή νοημοσύνη, είτε η βιομηχανία το αναγνωρίζει είτε όχι. Το ορατό στρώμα θα γίνει λιγότερο σημαντικό. Οι διεπαφές θα απλοποιηθούν. Τα συστήματα θα λειτουργούν με λιγότερο σαφή είσοδο. Ο στόχος δεν είναι να εντυπωσιάσει τους χρήστες, αλλά να μειώσει τον αριθμό των αποφάσεων που πρέπει να λάβουν.
Η κλιμάκωση αυτού του είδους των επιπτώσεων απαιτεί περισσότερα από την αποστολή νέων χαρακτηριστικών. Απαιτεί συγχρονισμό και αυτοσυγκράτηση. Η τεχνολογία πρέπει να πληροί ένα επίπεδο ετοιμότητας των χρηστών. Αν φτάσει πολύ νωρίς, αγνοείται. Εάν φτάσει πολύ αργά, αντικαθίσταται. Το παράθυρο ορίζεται από το πόσο ξεκάθαρα κατανοούν οι άνθρωποι τα προβλήματά τους.
Η επόμενη φάση δεν θα καθοριστεί από πιο δυνατές εκτοξεύσεις ή μεγαλύτερα μοντέλα. Θα οριστεί από συστήματα που ενσωματώνονται σε υπάρχουσες διαδικασίες χωρίς να τραβούν την προσοχή πάνω τους. Καθώς συμβαίνει αυτό, η συζήτηση γύρω από την τεχνητή νοημοσύνη θα μειωθεί. Η χρήση θα αυξηθεί. Η μετατόπιση θα είναι λεπτή, αλλά θα είναι μετρήσιμη.
Η διαφημιστική εκστρατεία θα συνεχιστεί, αλλά θα έχει μικρότερη σημασία με την πάροδο του χρόνου. Οι δυνατότητες θα τυποποιηθούν. Η διαφοροποίηση θα προέλθει από το πόσο αποτελεσματικά τα συστήματα αφαιρούν την τριβή από τα πραγματικά περιβάλλοντα. Το αποτέλεσμα δεν θα φαίνεται δραματικό. Θα μοιάζει με λιγότερες καθυστερήσεις, λιγότερα λάθη και λιγότερες αποφάσεις που θα μείνουν ανεπίλυτες. Εκεί η τεχνολογία αποδεικνύει την αξία της.
VIA: DataConomy.com
