Πόσο συχνά οι άγκυρες πλοίων σπάνε τα υποθαλάσσια καλώδια Διαδικτύου; Πιο συχνά από όσο θα περίμενες

Είναι ελάχιστα γνωστό ότι τα υποθαλάσσια καλώδια είναι απαραίτητα για την πλειονότητα της διεθνούς κίνησης στο Διαδίκτυο και όχι για δίκτυα κινητής τηλεφωνίας, δορυφόρους ή σταθερό Διαδίκτυο. Είναι ασφαλές να πούμε ότι αποτελούν το θεμέλιο των παγκόσμιων επικοινωνιών. Έτσι, όταν ένα από αυτά τα καλώδια πέφτει ή καταστραφεί με κάποιο τρόπο, είναι πολύ χειρότερο από αυτά τα κοινά λάθη Wi-Fi που κάνουν όλοι — μπορεί να προκαλέσει μερικούς πολύ μεγάλους πονοκεφάλους σε ανθρώπους σε όλο τον κόσμο.

Οι κοπές καλωδίων, όπου κόβονται αυτά τα υποθαλάσσια καλώδια, είναι στην πραγματικότητα αρκετά συνηθισμένες. Αυτά έχουν προκληθεί από σεισμούς και υποθαλάσσιες κατολισθήσεις, σωματικές δολιοφθορές και — περιμένετε — θαλάσσιες δραστηριότητες, συμπεριλαμβανομένης της εμπορικής αλιείας και της κακής διαχείρισης αγκυροβόλησης σκαφών. Εκτιμήσεις από την Διεθνής Επιτροπή Προστασίας Καλωδίων (ICPC) ισχυρίζεται ότι η ζημιά στα υποθαλάσσια καλώδια από συρόμενες άγκυρες ευθύνεται για περίπου το 30% όλων των ετήσιων συμβάντων ή περίπου 60 βλάβες κάθε χρόνο. Ένα παλιότερο του 2011 Λευκή Βίβλος ICPC ισχυρίζεται ότι είναι η κύρια αιτία ζημιάς στα καλώδια, πολύ περισσότερο από ό,τι υποπτευόταν προηγουμένως.

Αλλά όπως μπορείτε ήδη να μαζέψετε, υπάρχουν διάφορα είδη περιστατικών που περιλαμβάνουν άγκυρες. Αυτά περιλαμβάνουν άμεση πρόσκρουση, συρόμενες άγκυρες που κινούνται κατά μήκος του πυθμένα της θάλασσας, τυχαία ανάπτυξη και σκόπιμη ανάπτυξη κατά τη διάρκεια δυσμενών καιρικών συνθηκών στη θάλασσα. Το πιο εκπληκτικό είναι ότι τα γνήσια ατυχήματα δεν είναι το μόνο πράγμα που συμβαίνει κάτω από την επιφάνεια. Υπάρχουν αναφορές για επιδιωκόμενη δολιοφθορά που πραγματοποιήθηκε με σύρσιμο άγκυρας, που αποδίδεται ιδιαίτερα σε ρωσικά σκάφη στην περιοχή του Βόρειου Ατλαντικού-Βαλτικής και σε κινεζικά σκάφη στον Δυτικό Ειρηνικό.

Τελικά, συμβαίνει πολύ πιο συχνά από ό, τι θα περίμενε κανείς. Εάν οι αριθμοί του ICPC εξακολουθούν να είναι ακριβείς σήμερα, ένα μεγάλο μέρος των διακοπών θα μπορούσε να σχετίζεται άμεσα με περιστατικά άγκυρας, τόσο τυχαία όσο και διαφορετικά.

Όπως αναφέρουν οι Διεθνής Επιτροπή Προστασίας Καλωδίωνπερίπου 1,7 εκατομμύρια χιλιόμετρα υποθαλάσσιου καλωδίου βλέπουμε 150 έως 200 συνολικά περιστατικά κάθε χρόνο. Τα καλά νέα είναι ότι, παρά την εγκατάσταση περισσότερων καλωδίων και τεχνικά εκτεθειμένων περισσότερων καλωδίων, αυτοί οι αριθμοί συμβάντων παραμένουν σταθεροί, δεν αυξάνονται. Αλλά εξακολουθεί να είναι μεγάλη υπόθεση. Και το 70 έως 80% αυτών των βλαβών προκαλούνται από ανθρώπινες δραστηριότητες. Λοιπόν, τι συμβαίνει όταν σπάει ένα καλώδιο;

Η απάντηση είναι: Εξαρτάται, αλλά τα σπασίματα του υποθαλάσσιου καλωδίου συνήθως οδηγούν σε κάποιο είδος διακοπής λειτουργίας ή επιβράδυνση. Υπάρχουν διαθέσιμα περιττά καλώδια, επομένως σε ορισμένες περιπτώσεις, όταν σπάει ένα καλώδιο, δεν διακόπτει εντελώς τις επικοινωνίες. Αντίθετα, η χωρητικότητα δικτύου του σπασμένου καλωδίου κατανέμεται σε πολλά διαφορετικά καλώδια. Αλλά μπορεί να επιβραδύνει σημαντικά τα πράγματα.

Μετά την αποκοπή ενός καλωδίου, τα υποθαλάσσια σκάφη, συμπεριλαμβανομένων των υποβρυχίων και των τηλεκατευθυνόμενων οχημάτων (ROV), χρησιμοποιούνται για την εύρεση της ζημιάς και την επισκευή της. Μερικές φορές, τα διαλείμματα είναι εύκολα ορατά — άλλες φορές, χρειάζεται λίγος χρόνος για να ανακαλύψουν οι χειριστές το σφάλμα. Στη συνέχεια, αποστέλλεται ένα τελεφερίκ για την αποκατάσταση της ζημιάς. Αυτά τα πλοία είναι εξοπλισμένα με αρκετό καλώδιο και μοναδικά εργαλεία για την επισκευή, την εγκατάσταση και τη δοκιμή της καλωδίωσης. Οι επισκευές υποθαλάσσιων καλωδίων είναι ακριβές και μπορεί να κοστίσουν από 500.000 έως 1 εκατομμύριο δολάρια ανά περιστατικό για καλώδια τηλεπικοινωνιών οπτικών ινών.

Τα καλώδια παραμένουν η κύρια πηγή τηλεπικοινωνιών και ακόμη και ορισμένων μεταφορών ενέργειας. Με την επαναστατική και ρεκόρ νέας τεχνολογίας δεδομένων στο δρόμο, ενδέχεται να δούμε ακόμη και περισσότερα καλώδια εγκατεστημένα εάν η τρέχουσα καλωδίωση χρειάζεται αναβάθμιση. Η εμφάνιση της κβαντικής τηλεμεταφοράς δεδομένων είναι συναρπαστική και θα μπορούσε κάποια μέρα να οδηγήσει σε απίστευτες γρήγορες ταχύτητες μέσω των καλωδίων οπτικών ινών. Μέχρι τότε, θα έχουμε τα μάτια μας στο βυθό της θάλασσας.