Οι μετρήσεις στοχεύουν στην αξιολόγηση της διάρκειας ζωής των δίσκων μέσα από επαναλαμβανόμενους κύκλους εγγραφής και σβησίματος.
Οι δοκιμές σύμφωνα με το αναλυτικότατο blog post, εκτελέστηκαν με πλήρη αυτοματοποίηση μέσω Python script, καθώς ακόμη και ένας μόνο δίσκος με περισσότερους από 1.000 κύκλους δοκιμών, θα απαιτούσε περίπου 21 ημέρες συνεχούς λειτουργίας. Το script κατέγραφε τα αποτελέσματα και διατηρούσε screenshots σε κάθε βήμα.
Για hardware χρησιμοποιήθηκε ένα Lite-On iHAS120 6 σε κατάσταση «as‑new». Το συγκεκριμένο μοντέλο υποστηρίζει error scanning με jitter, ενώ υπήρχαν δύο εφεδρικοί οδηγοί. Μετά τις αρχικές ρυθμίσεις, επιλέχθηκε η παράλληλη χρήση δύο drive για να μειωθεί ο συνολικός χρόνος δοκιμών, που διαφορετικά θα προσέγγιζε το έτος.
Κάθε κύκλος περιλάμβανε εγγραφή του δίσκου, επαλήθευση δεδομένων, transfer rate test (RTT), ποιοτικό έλεγχο για σφάλματα PI/PO και jitter, και τέλος κύκλο διαγραφής. Η διαδικασία επαναλαμβανόταν έως την πρώτη αποτυχία επαλήθευσης, η οποία όριζε και τη στιγμή αστοχίας του δίσκου. Η αναφερόμενη ακρίβεια του αριθμού κύκλων φτάνει περίπου τις ±3 επαναλήψεις.
Σύμφωνα με τη σύνοψη των αποτελεσμάτων, το TDK 2x DVD-RW (MID: TDK502sakuM3) ήταν το μόνο δείγμα που επιβίωσε πέρα από τους 1.000 κύκλους – ή 2.000 αν συνυπολογιστούν ξεχωριστά οι εγγραφές και οι διαγραφές. Η επίδοση αυτή το κατέστησε ξεκάθαρα τον πρωταγωνιστή και ενίσχυσε το «στρατόπεδο» των DVD-RW έναντι των DVD+RW.
Στη σύγκριση μεταξύ «–» και «+» φορμά, τα DVD-RW βρέθηκαν στις κορυφαίες θέσεις του πίνακα. Το αποτέλεσμα μπορεί να οφείλεται σε πολλούς παράγοντες στο πλαίσιο μιας περιορισμένης δοκιμής, όπως η καλύτερη συνεργασία του «minus» μέσου με το hardware/firmware του Lite-On ή πιθανά πλεονεκτήματα στο ρυθμό υποβάθμισης του phase layer. Η κατεύθυνση αυτή προκύπτει από την απόδοση των μεμονωμένων δειγμάτων που εξετάστηκαν.
Ο Dr. Gough Lui επισημαίνει πάντως περιορισμούς στη μεθοδολογία του. Τα συμπεράσματα ισχύουν μόνο για τον συγκεκριμένο συνδυασμό DVD Recorder και media. Ο περιορισμένος χρόνος και οι διαθέσιμοι πόροι σήμαιναν ότι δοκιμάστηκαν λίγα δείγματα, με κάθε γραμμή στον πίνακα να αντιστοιχεί σε ένα μόνο δίσκο. Παρατηρήθηκε επίσης ότι σε ορισμένες περιπτώσεις οι πολύ κακές μετρήσεις σφαλμάτων δεν οδηγούσεσε αποτυχία ανάγνωσης του μέσου, καθώς και το αντίστροφο.
Πέρα από το βασικό σκέλος των δοκιμών, επιχειρήθηκε μια παράλληλη διερεύνηση με drive Nu Tech DDW-082, το οποίο διαθέτει λειτουργία «DC Erase» που φέρεται να μπορεί να «αναβιώσει» επανεγγράψιμους δίσκους. Η αναφορά σε αυτήν τη δυνατότητα προσθέτει ένα ενδιαφέρον τεχνικό παράρτημα στην αξιολόγηση της ανθεκτικότητας.
Ως προς τη διαθεσιμότητα επανεγγράψιμων μέσων σήμερα, στο Amazon διατίθενται μόνο δίσκοι με τις επωνυμίες Verbatim, Maxell, Ridata και SmartBuy. Σημειώνεται ότι τα κορυφαία TDK που ξεχώρισαν στις δοκιμές δεν παράγονται πλέον.
