Τι σημαίνουν πραγματικά οι μορφές της μονάδας USB σας (και πώς να αλλάξετε μεταξύ τους)

Όταν συνδέετε μια νέα μονάδα USB ή μια εξωτερική μονάδα δίσκου σε φορητό υπολογιστή, τηλέφωνο ή άλλη συσκευή συμβατή με αποθηκευτικό χώρο, ως επί το πλείστον δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί μέχρι να τη μορφοποιήσετε. Η μορφοποίηση μιας μονάδας δίσκου βοηθά στην προετοιμασία και τη ρύθμιση του κενού συστήματος αρχείων που χρησιμοποιείται για την αποθήκευση και πρόσβαση στα δεδομένα που περιέχει. Προετοιμάζει επίσης τη μονάδα δίσκου για χρήση με ένα συγκεκριμένο λειτουργικό σύστημα, καθώς διαφορετικό λογισμικό χρησιμοποιεί διαφορετικά συστήματα οργάνωσης. Για παράδειγμα, μια μονάδα USB που χρησιμοποιείτε με έναν υπολογιστή με Windows θα έχει διαφορετική μορφή από μια μονάδα USB που διαμορφώνετε σε Linux, αν και ορισμένες μορφές αρχείων προσφέρουν υποστήριξη μεταξύ πλατφορμών. Τα τηλέφωνα, οι κινητές συσκευές όπως τα tablet, ακόμη και οι κονσόλες παιχνιδιών απαιτούν επίσης τη διαμόρφωση των συσκευών αποθήκευσης. Προτού ορίσετε μια κάρτα SD ως προεπιλεγμένο χώρο αποθήκευσης σε τηλέφωνα Android, για παράδειγμα, το σύστημα μορφοποιεί την κάρτα σε ένα συμβατό σύστημα αρχείων (FAT32, ext4 ή exFAT).

Οι τρεις πιο κοινές μορφές αρχείων για μονάδες USB είναι οι FAT32, exFAT και NTFS. Υπάρχουν και άλλες επιλογές, όπως το APFS για macOS και το ext4 για Linux, αλλά θα εστιάσουμε στα τρία μεγάλα. Κάθε μία από αυτές τις μορφές έχει τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματά της και ποια θα επιλέξετε θα εξαρτηθεί από τις ανάγκες αποθήκευσης. Θα συζητήσουμε πώς να επιλέξετε το σωστό για την περίπτωσή σας σε λίγο, αλλά πρώτα, είναι σημαντικό να γνωρίζετε ότι συνήθως μπορείτε να αλλάξετε γνώμη αργότερα, εάν χρειαστεί.

Μπορείτε πραγματικά να αλλάξετε το σύστημα αρχείων που χρησιμοποιείται στη μονάδα USB ή στην εσωτερική μονάδα δίσκου. Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι όταν διαμορφώνετε ξανά μια μονάδα USB, όλα τα υπάρχοντα δεδομένα γίνονται απίστευτα δύσκολο να ανακτηθούν. Σκεφτείτε το ως μια μεγάλη επαναφορά. Συνεπώς, βεβαιωθείτε ότι έχετε δημιουργήσει αντίγραφα ασφαλείας των παλιών σας δεδομένων πριν διαμορφώσετε μια μονάδα USB που σκοπεύετε να επαναχρησιμοποιήσετε.

Για να αλλάξετε συστήματα αρχείων, χρησιμοποιείτε ένα εργαλείο μορφοποίησης μονάδας δίσκου όπως το Disk Management στα Windows, το mkfs σε διανομές Linux και το Disk Utility σε Mac. Οι περισσότερες συσκευές αναγνωρίζουν αυτόματα μια κενή μονάδα δίσκου όταν τη συνδέετε, αλλά αν όχι, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τα αντίστοιχα εργαλεία για να μορφοποιήσετε ή να μορφοποιήσετε ξανά στο σύστημα αρχείων που προτιμάτε.

Η επαναδιαμόρφωση μιας παλιάς μονάδας έχει πολλές πρακτικές χρήσεις. Για παράδειγμα, αντί να πετάτε παλιούς σκληρούς δίσκους, μπορείτε να τους επαναχρησιμοποιήσετε διαμορφώνοντας ξανά και εγκαθιστώντας ένα νέο λειτουργικό σύστημα ή δημιουργώντας εφεδρικό χώρο αποθήκευσης. Κατά γενικό κανόνα, θα πρέπει πάντα να σκουπίζετε και να διαμορφώνετε ξανά μια μονάδα δίσκου πριν την επαναχρησιμοποιήσετε για να αποτρέψετε την κατάληξη δεδομένων εκεί που δεν θέλετε. Ενώ ένα έξυπνο gadget μπορεί να μετατρέψει ένα παλιό SSD σε εξωτερική μονάδα δίσκου, για παράδειγμα, είναι καλή ιδέα να σκουπίσετε και να διαμορφώσετε τη μονάδα πριν ξεκινήσετε να τη συνδέετε σε άλλες συσκευές.

Όταν πρόκειται να καθορίσετε ποια μορφή USB είναι η καλύτερη, ο νικητής εξαρτάται από την κατάστασή σας. Για παράδειγμα, το FAT32 είναι συμβατό με τα περισσότερα λειτουργικά συστήματα, καθώς και με συσκευές όπως κονσόλες παιχνιδιών και τηλέφωνα, καθιστώντας το κορυφαία επιλογή όταν χρειάζεται να χρησιμοποιήσετε τη μονάδα USB εναλλακτικά μεταξύ των οικοσυστημάτων. Αυτή η φορητότητα είναι συχνά ένας βασικός λόγος για την πρώτη χρήση μιας αφαιρούμενης μονάδας USB. Αλλά το FAT32 έχει όριο αποθήκευσης 2 TB ανά διαμέρισμα και τα αρχεία δεν μπορούν να είναι μεγαλύτερα από 4 GB το καθένα. Εάν εργάζεστε με πολύ μεγάλα αρχεία ή χρειάζεστε περισσότερο χώρο αποθήκευσης σε ένα μέρος, μία από τις άλλες μορφές θα είναι πιθανώς καλύτερη επιλογή.

Το NTFS είναι μια εξαιρετική επιλογή για το χειρισμό μεγάλων αρχείων και αναγκών αποθήκευσης υψηλής χωρητικότητας και υποστηρίζει λειτουργίες όπως η συμπίεση δεδομένων για τη βελτίωση της απόδοσης. Το μειονέκτημα του NTFS είναι ότι είναι πλήρως λειτουργικό μόνο στα Windows. Σε macOS ή Linux, οι μονάδες δίσκου NTFS είναι μόνο για ανάγνωση, πράγμα που σημαίνει ότι μπορείτε να έχετε πρόσβαση στα αρχεία εκεί, αλλά δεν μπορείτε να τα διαγράψετε, να τα δημιουργήσετε ή να τα ενημερώσετε απευθείας. Αλλά και πάλι, αν γνωρίζετε ότι πρόκειται να χρησιμοποιήσετε μόνο συσκευές Windows, το NTFS είναι μια σταθερή επιλογή.

Τέλος, το exFAT μπορεί να είναι μια αξιόπιστη μέση λύση μεταξύ των άλλων δύο επιλογών, με υποστήριξη για μεγάλα μεγέθη αρχείων και μονάδες δίσκου — μέγιστο 128 petabyte και για τις δύο. Τα περισσότερα λειτουργικά συστήματα μπορούν να διαβάζουν και να γράφουν δεδομένα exFAT, αν και ορισμένα από αυτά απαιτούν πρόσθετο βοηθητικό λογισμικό για να συμβεί αυτό. Οι σύγχρονες κονσόλες παιχνιδιών από το PS4 έως το Xbox Series X υποστηρίζουν επίσης exFAT. Όπως το FAT32 και το NTFS, ωστόσο, το exFAT έχει τα μειονεκτήματά του. Κύρια μεταξύ αυτών είναι η έλλειψη κρυπτογράφησης σε επίπεδο αρχείου και γενικά η κακή απόδοση κατά την εργασία με μεγάλα αρχεία.