Ακόμη και οι μεγαλύτεροι θαυμαστές του Αμμόλοφος να ξέρετε ότι το κλασικό έπος επιστημονικής φαντασίας του Frank Herbert μετατρέπεται γρήγορα στο φανταστικό. Γιγάντιοι υπόγειοι αμμοσκώληκες μήκους 1.500 ποδιών. ένα ναρκωτικό που τροφοδοτεί τα διαστρικά ταξίδια και κάμπτει την αντίληψη του χρήστη για τον χωροχρόνο. μια μυστηριώδης κλούβα από ευγονίστριες μάγισσες — η λίστα συνεχίζεται. Αλλά υπάρχει τουλάχιστον μια ιστορία μέσα στην εκτεταμένη σειρά που μοιάζει όλο και περισσότερο σαν προαίσθημα παρά σαν σημείο πλοκής: η Μπάτλεριαν Τζιχάντ.
Διαδραματίζεται πολύ πριν από τα γεγονότα του Αμμόλοφος Η ίδια, η Μπάτλεριαν Τζιχάντ ήταν μια διαπλανητική εξέγερση σχεδόν ενός αιώνα που είδε την ανθρωπότητα να αγωνίζεται για να καταστρέψει όλους τους προηγμένους υπολογιστές, τα συστήματα τεχνητής νοημοσύνης και άλλες «μηχανές σκέψης». Ωστόσο, η υποκείμενη αιτία δεν ήταν ότι τα αισθανόμενα ρομπότ προσπαθούσαν να εξολοθρεύσουν τους ανθρώπους. Αντίθετα, η υπερβολική εξάρτηση του είδους μας στα προγράμματα είχε δημιουργήσει μια ανώτερη άρχουσα τάξη τεχνοκρατών που σύντομα κυριάρχησε σε όλες τις πτυχές της κοινωνίας. Δεν ήταν τόσο που η ανθρωπότητα φοβόταν την AI, όσο φοβόταν τους ανθρώπους που σχεδίασαν και έλεγχαν την AI. Η Μπάτλεριαν Τζιχάντ είχε τελικά ως αποτέλεσμα την εξάλειψη όλων των σκεπτόμενων μηχανών, καθώς και τη χονδρική απαγόρευση οποιασδήποτε νέας ρομποτικής δημιουργίας.
«Δεν θα φτιάξεις μια μηχανή που μοιάζει με ανθρώπινο μυαλό», λέει ένα από τα θρησκευτικά κείμενα που ακολούθησαν στο σύμπαν.
ΑμμόλοφοςΟ συγγραφέας του δεν σκόπευε απαραίτητα το Butlerian Jihad να είναι μια δυσοίωνη προειδοποίηση. Αν μη τι άλλο, ήταν ένας έξυπνος τρόπος για να παρακάμψουμε την ενασχόληση με τις μακρινές μελλοντικές έννοιες της τεχνητής νοημοσύνης και να επικεντρωθούμε στα ενδιαφέροντα του Χέρμπερτ στη δυναμική εξουσίας, το φύλο και τις κοινωνικές δομές. Ακόμα κι έτσι, είναι δύσκολο να μην πάρεις α λίγο παραξενεύτηκε από ένα απόσπασμα από Αμμόλοφος δηλαδή για άλλη μια φορά κάνει τον γύρο των social media.
“Κάποτε οι άντρες έστρεψαν τη σκέψη τους στις μηχανές με την ελπίδα ότι αυτό θα τους ελευθερώσει. Αλλά αυτό επέτρεπε μόνο σε άλλους άνδρες με μηχανές να τους υποδουλώσουν”, εξήγησε ένας χαρακτήρας στον πρωταγωνιστή Paul Atreides νωρίς στο πρώτο μυθιστόρημα.
Το αν η ζωή μιμείται ή όχι την τέχνη μένει να φανεί. Τούτου λεχθέντος, δεν υπάρχει κανένας λόγος να μην κοροϊδεύουμε την τρέχουσα γενιά υποτιθέμενης τεχνητής νοημοσύνης στο μεταξύ:
Και ακόμα κι αν η υποταγή δεν είναι στα χαρτιά, υπάρχει μια αύξηση σώμα αποδεικτικών στοιχείων Αυτό υποδηλώνει ότι πολύς χρόνος με «μηχανές σκέψης» έχει ήδη αρχίσει να επηρεάζουν τις δικές μας γνωστικές ικανότητες.
The post Το «Dune» προσπάθησε να μας προειδοποιήσει ενάντια στην τεχνητή νοημοσύνη appeared first on Popular Science.
VIA: popsci.com
