Η μέρα που περιμένουν οι απανταχού wrestling fans επιτέλους έφτασε. Η Visual Concepts, πιστή στο ραντεβού της, μας φέρνει τη δωδέκατη προσθήκη στη σειρά WWE 2K. Το φετινό WWE 2K26 φέρνει τον “Best in the World” CM Punk στο προσκήνιο, αλλά και στο εξώφυλλο, μετά από 13 ολόκληρα χρόνια και το WWE 13. Ομολογουμένως, το franchise διατηρεί υψηλά τον πήχη εδώ και αρκετά χρόνια, ενώ είναι και η πρώτη φορά που δεν βλέπουμε παιχνίδι της σειράς να κυκλοφορεί στις γερασμένες κονσόλες της προηγούμενης γενιάς. Θα έχει αυτό κάποιο αντίκτυπο στο τελικό προϊόν;
Όπως κάθε χρονιά, έτσι και φέτος το WWE 2K26 προσφέρει ένα εξαιρετικό επίπεδο εξομοίωσης wrestling. Το gameplay του παιχνιδιού είναι σε πολύ καλό επίπεδο, με τον ρεαλισμό να ισορροπεί άψογα με την υπερβολή που διέπει την επαγγελματική πάλη. Κάποια νέα ragdoll physics συνεισφέρουν στα αστεία στιγμιότυπα, ενώ μικρές αλλαγές στα συστήματα του stamina και των reversals αποδεικνύονται σημαντικότατες και απαιτούν πλέον πιο τακτική προσέγγιση από την πλευρά του παίκτη. Τα διάφορα αντικείμενα έχουν πλέον επιτέλους δικά τους physics, με τα νεοφερμένα thumbtacks να κλέβουν την παράσταση, αφού “κολλάνε” στο σώμα των παλαιστών εάν δεχτούν κάποια κίνηση επάνω τους. Γενικώς, η Visual Concepts έχει βρει τη χρυσή τομή στο gameplay και το βελτιώνει τόσο – όσο κάθε χρόνο, περιορίζοντας τα περιθώρια βελτίωσης, τα οποία όμως συνεχίζουν να υφίστανται. Το γιγαντιαίο ρόστερ των 400(!) παλαιστών, μαζί με προσθήκες νέων αγώνων, όπως τα 3 stages of hell, inferno, dumpster και I Quit, εγγυώνται άπειρες επιλογές για τον παίκτη, ώστε να δοκιμάσει όλα τα παραπάνω.
Όπως είπαμε και νωρίτερα, το φετινό παιχνίδι περιφέρεται γύρω από τον CM Punk, έτσι και το Showcase Mode αφορά την καριέρα του θρυλικού παλαιστή. Παρότι το mode παραμένει διασκεδαστικό και προσφέρει μία ωραία νοσταλγική ματιά στα έργα και τις ημέρες του Punk στο WWE, με 21 συνολικά αγώνες, τα μόνιμα ελαττώματα του mode κάνουν αισθητή την παρουσία τους. Αρχικά, λόγω έλλειψης δικαιωμάτων, απουσιάζουν πολύ σημαντικά κομμάτια της καριέρας του Punk, όπως φερ’ ειπείν οι κόντρες με τον Jeff Hardy, τον Daniel Bryan, τον Chris Jericho και άλλους. Έτσι, σε μεγάλο κομμάτι του mode ζούμε “what if” σενάρια, που αφορούν κυρίως τη δεκαετή απουσία του Punk από την εταιρεία. Έπειτα, έχουμε το κλασσικό πρόβλημα με τα objectives του κάθε αγώνα, τα οποία παραμένουν εντελώς ανέμπνευστα και δίνουν στον παίκτη την αίσθηση οτι δεν συμμετέχει ουσιαστικά και απλώς περιμένει το επόμενο cutscene. Κάθε χρόνο παρατηρούμε το ίδιο ζήτημα και κάθε χρόνο λύση δεν φαίνεται να υπάρχει. Το mode παραμένει ένα ισχυρό χαρτί, αλλά θα ήταν καλό να δούμε μία διαφορετική λογική στο στήσιμό του.
Στον αντίποδα, φέτος κάτι πήγε πολύ λάθος με το MyRise Mode. Ο παίκτης τοποθετείται στο ρόλο του Archetype, ενός παλαιού θρύλου της εταιρείας, που επιστρέφει μετά από χρόνια απουσίας, με σκοπό να ανακτήσει τους μεγάλους τίτλους. Εκεί, θα κληθεί να πάρει διάφορες αποφάσεις, που χωρίζονται απλώς στο “face” και το “heel” μονοπάτι και οδηγούν σε διαφορετικές εξελίξεις και σενάρια. Δυστυχώς, η φετινή έκδοση του MyRise είναι εντελώς κακοστημένη, με τα περισσότερα σενάρια να είναι κακογραμμένα, να κρατούν ελάχιστα και να μας εξαναγκάζουν ενδιάμεσα σε ένα σωρό matches για να συλλέξουμε…αστέρια και να μπορέσουμε να προχωρήσουμε την ιστορία. Εάν βγάλετε από την εξίσωση αυτούς τους αγώνες, ο καθαρός ουσιαστικός χρόνος του mode είναι ελάχιστος και ακόμη κι έτσι να μην ήταν, τα όσα διαδραματίζονται επί της οθόνης φαντάζουν εντελώς αδιάφορα. Γενικώς το mode παρουσιάζει μία “φτήνια” και φαίνεται πως το μπάτζετ του περιορίστηκε σημαντικά, μάλλον αδικαιολόγητα. Να πούμε πως έχετε την επιλογή male και female σεναρίου, αλλά στην πράξη δεν αλλάζει τίποτα πέρα από το φύλο του παλαιστή σας.
Στα υπόλοιπα…φυσιολογικά modes, όπως το Universe και το MyGM, υπάρχουν διάφορα μικρά tweaks, που βελτιώνουν την εμπειρία, αλλά όχι κάτι που να εντυπωσιάζει. Σίγουρα πάντως μιλάμε για πολύ ενδιαφέροντα modes, που ίσως και να είναι τα highlights του WWE 2K26. Δυστυχώς, όλα δείχνουν πως το βάρος έχει δοθεί στα modes που έχουν τις περισσότερες πιθανότητες να σας φάνε λεφτά, δηλαδή το The Island και το MyFaction. Το MyFaction παραμένει λίγο – πολύ ως έχει και σας ζητά να συλλέξετε κάρτες, όπως ακριβώς συμβαίνει και στο Ultimate Team του EA FC. Το The Island, από την άλλη, ένα mode που μοιάζει να έχει φτιαχτεί αποκλειστικά για όσους παίζουν μόνο το ετήσιο WWE κάθε χρόνο, έχει αναπτυχθεί περαιτέρω, έχοντας πλέον κανονικά cutscenes, voice – acting και γενικώς μία πληρέστερη παρουσίαση. Παρόλο που η περσινή “άγαρμπη” εισαγωγή του The Island έκανε το mode να φαντάζει εντελώς περιττό, μάλλον φέτος είναι πιο απαραίτητο από ποτέ. Και εξηγούμαι.
Για πρώτη φορά φέτος, έχουμε την εισαγωγή του λεγόμενου Ringside Pass. Όπως ίσως ήδη έχετε φανταστεί, πρόκειται για ένα season pass με tiers και επιβραβεύσεις σε κάθε ένα από αυτά, ενώ ξεκλειδώνετε την πρόσβαση σε κάθε tier κερδίζοντας πόντους και ολοκληρώνοντας objectives σε οποιοδήποτε από τα προαναφερθέντα modes που αναλύσαμε. Α, φυσικά μπορείτε και να πληρώσετε για να ανεβείτε tier, με την κάθε άνοδο να κοστολογείται στα 1.99€. Συμπληρωματικά, να πούμε πως παρότι μας δόθηκε πρόσβαση στην ακριβότερη έκδοση του τίτλου, πλέον δεν υφίσταται το καθιερωμένο supercharger, που κάθε χρονιά μας ξεκλείδωνε όλο το ρόστερ, τις αρένες και τα πρωταθλήματα. Έτσι, εάν φέτος θέλετε να έχετε διαθέσιμους όλους τους παλαιστές, ετοιμαστείτε για grinding, εάν, ξαναλέμε, δεν θέλετε να πληρώσετε. Κάποιοι παλαιστές παραμένουν κλειδωμένοι στο Ringside Pass, άλλοι πίσω από Objectives του The Island και άλλοι στο MyFaction. Ξέρετε τι κοινό έχουν και οι 3 περιπτώσεις..; Ναι, καλά μαντέψατε, ζητάνε τα χρήματά σας.
Δεν λέω, η εισαγωγή του season pass από μόνη της δεν σημαίνει απαραίτητα πως είναι κακή ιδέα. Άλλωστε, όσοι έχουν σκοπό να ασχοληθούν εις βάθος με τον τίτλο, θα φτάσουν αργά ή γρήγορα να λάβουν όλες τις επιβραβεύσεις. Το πρόβλημα είναι οτι η πρόοδος στο Pass γίνεται με ρυθμούς χελώνας και φυσικά το γεγονός οτι μας δίνεται η ευκαιρία να κερδίσουμε περιεχόμενο πληρώνοντας, αναμενόμενα μας κάνει να πιστεύουμε πως το Ringside Pass υπάρχει εκεί αποκλειστικά και μόνο για να μας κάνει να ξοδέψουμε χρήματα, κάτι που δεν συνέβαινε έως φέτος. Γενικώς, όλα δείχνουν πως η Visual Concepts αποφάσισε να κάνει double down σε όλες τις διόδους που απαιτούν ή ζητούν κάπως πιο ευγενικά τα χρήματά μας. Εδώ έχουμε να κάνουμε με ένα τεράστιο ζήτημα, καθώς έχουμε δει εδώ και χρόνια τη μετατροπή του NBA 2K σε μία μηχανή χρημάτων και μάλλον αντίστοιχα θα κινηθεί και το WWE 2K. Υψηλού επιπέδου gameplay, πανέμορφα γραφικά, γιγαντιαίο περιεχόμενο, αλλά και ένα ατελείωτο grindfest, όπου τα microtransactions κυριαρχούν. Κρίμα, πολύ κρίμα.
Μπορεί, εν κατακλείδι, να είμαι κάπως αυστηρός απέναντι στο WWE 2K26, το οποίο παραμένει ένας απόλυτα ποιοτικός εξομοιωτής wrestling, μεταφέροντας σχεδόν άψογα το σημερινό (και όχι μόνο) προϊόν του WWE. Παράλληλα όμως, η 2K κάνει ό,τι μπορεί για να γείρει την πλάστιγγα προς τη πλευρά των microtransactions, ρίχνοντας όλο το βάρος σε modes που προωθούν το grinding και τη σπατάλη χρημάτων. Ο δρόμος που έχει πάρει το franchise με προβληματίζει έντονα, ακόμη κι αν γνωρίζω πως και το φετινό παιχνίδι είναι μία ακόμη ποιοτική προσθήκη στη βιβλιοθήκη μου.
ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ:
Μπορεί, εν κατακλείδι, να είμαι κάπως αυστηρός απέναντι στο WWE 2K26, το οποίο παραμένει ένας απόλυτα ποιοτικός εξομοιωτής wrestling, μεταφέροντας σχεδόν άψογα το σημερινό (και όχι μόνο) προϊόν του WWE. Παράλληλα όμως, η 2K κάνει ό,τι μπορεί για να γείρει την πλάστιγγα προς τη πλευρά των microtransactions, ρίχνοντας όλο το βάρος σε modes που προωθούν το grinding και τη σπατάλη χρημάτων. Ο δρόμος που έχει πάρει το franchise με προβληματίζει έντονα, ακόμη κι αν γνωρίζω πως και το φετινό παιχνίδι είναι μία ακόμη ποιοτική προσθήκη στη βιβλιοθήκη μου.
ΘΕΤΙΚΑ
Το ποιοτικό gameplay παραμένει, δεχόμενο και μικρό-βελτιώσεις εδώ κι εκεί
Γιγαντιαίο περιεχόμενο, αλλά και ρόστερ
Προσθήκες στα περισσότερα modes
Το Showcase mode παρουσιάζει κάποιες ενδιαφέρουσες ιδέες και ιστορίες…
ΑΡΝΗΤΙΚΑ
…αλλά τα objectives παραμένουν βαρετά
Χαμηλού επιπέδου MyRise mode
Όλο το βάρος δείχνει να πέφτει στα modes που ζητούν τα χρήματά μας
Η εισαγωγή του Ringside Pass
