Yakuza Kiwami 3 & Dark Ties Review

Τα κουλ παιδιά ξέρουν καλά, ότι η τελευταία μόδα around the block είναι το να κράζεις το Yakuza 3 Kiwami. Το delisting του original Yakuza 3, το casting ενός ηθοποιού που έχει παραδεχτεί ενέργειες σεξουαλικής κακοποίησης και το πετσόκομμα των 119 substories σε μόλις 31 είναι μερικοί από τους λόγους. Οποιοδήποτε video essay στο YouTube σχετικά με το remake του τρίτου Yakuza μας κάνει να καταλήξουμε σε αυτό το συμπέρασμα. Μερικά επιχειρήματα είναι δικαιολογημένα, άλλα ίσως λίγο υπερβολικά, ειδικά για ένα παιχνίδι που βρισκόταν στο περιθώριο για χρόνια και μόλις θυμήθηκε το fanbase του να νοιαστεί για αυτό. Για εμένα προσωπικά πάντως, περίμενα το Yakuza 3 Kiwami πως και πως, τουλάχιστον από την κυκλοφορία του Yakuza 2 Kiwami, για να μην πω από το 2010, όταν έπαιξα για πρώτη φορά το Yakuza 3 στο PlayStation 3.

Το Yakuza Kiwami 3 & Dark Ties είναι το πολυαναμενόμενο, πολυσυζητημένο remake του Yakuza 3, ενός τίτλου που χρειάστηκε ένα χρόνο παρακάλια στη SEGA για να το κυκλοφορήσει στα μέρη μας. Το Kiwami 3 είναι η άμεση συνέχεια του Kiwami 2, ενός σχετικά αμφιλεγόμενου remake για κάποιες περικοπές του. Το πονεμένο μονοπάτι του Kiryu Kazuma βγάζει στους ηλιόλουστους δρόμους της Okinawa, πάντα χέρι-χέρι με την Haruka. Όσο όμως και να θέλουν να αφήσουν τη ζωή του Yakuza πίσω, δεν θέλει η ίδια η ζωή να αφήσει τον Kiryu.

To πρωτότυπο Yakuza 3 έχει μία ποιότητα «love it or hate it» και ήταν μέχρι σήμερα το “παλαιότερο” κεφάλαιο της σειράς, αφού το 1 και το 2 αναδημιουργήθηκαν από το μηδέν ως Kiwami 1 και Kiwami 2. To Yakuza 3 Kiwami όμως διαφέρει λίγο μιας και πρόκειται ουσιαστικά για άλλο παιχνίδι. Είναι πιο σωστό να πούμε ότι είναι ένα reimagining του Yakuza 3 παρά κάποιο 1-προς-1 remake.

Τι κρύβεται πίσω από το ολοκαίνουργιο Yakuza 3;

Όπως πάντα, στην καρδιά ενός Yakuza βρίσκεται το combat. Και να θέλαμε να το ξεχάσουμε, η εκνευριστική συχνότητα του δεν μας το επιτρέπει. Ευτυχώς, το combat του Kiwami 3 ίσως και να είναι η τελειοποιημένη μορφή της μάχης, τουλάχιστον μετά την υιοθέτηση της Dragon Engine. O Kiryu έχει στη διάθεσή του το θρυλικό, πατροπαράδοτο στυλ “Dragon of Dojima”, που όλοι γνωρίζουμε και λατρεύουμε, αλλά και το νέο στυλ Ryuku, εμπνευσμένο από τις παραδοσιακές πολεμικές τέχνες της Okinawa με διάφορα όπλα, όπως το tinbe και το rochin, δηλαδή ένα μικρό δόρυ με ασπίδα, nunchucks, surujin και άλλα ευφάνταστα όπλα που δεν έχουμε ξαναδεί στο οπλοστάσιο του Kazuma.

Όσο αστεία και να είναι η εικόνα του Kiryu να κάνει dodge roll σαν να τον κυνηγάει η yakuza του Anor Londo, το σύστημα μάχης είναι στα καλύτερα του εδώ, αφού η αίσθηση της δράσης είναι γρήγορη, και απολαυστική. Τα δύο στυλ μάχης καλύπτουν διαφορετικές ανάγκες, με το πρώτο να βρίσκει μεγαλύτερη χρήση σε one-on-one αναμετρήσεις και το δεύτερο να είναι τέλειο για καταστάσεις που χρίζουν crowd control.

Είναι εμφανές βέβαια ότι έχει υπάρξει μια στοχευμένη πρωτοβουλία να γίνει το combat πιο προσβάσιμο, με τα θετικά του και τα αρνητικά του. Είναι σχεδόν αδύνατο ο Kiryu να αστοχήσει με τα strikes του, κάπως σαν να υπάρχει πάντα ένα αόρατο lock-on στους εχθρούς. Οι δε εχθροί κάνουν πολύ damage, αλλά συνήθως δέχονται και αρκετό πίσω, κάνοντας τις μάχες πιο σπιρτόζες, ειδικά σε αντίθεση με το combat του original Yakuza 3, που έχει βαφτιστεί στα communities ως Blockuza 3 χάρις στην εξωφρενική χρήση της άμυνας των εχθρών.

Ακολουθώντας την ίδια λογική, ορισμένα Heat Actions που παλιά ήθελαν χειροκίνητη εφαρμογή, τώρα είναι ενσωματωμένα μέσα στα combos. Στην επιφάνεια, το combat είναι εξαιρετικό λόγω της βελτιωμένης ροής, αλλά στα μάτια ενός βετεράνου οι αλλαγές αυτές και πολλές ακόμη, μαρτυρούν πως η μεγάλη προσπάθεια για streamlining έχει αφαιρέσει μικρά κομμάτια από την ψυχή του παιχνιδιού.

Και αυτή η παρατήρηση δεν ισχύει μόνο στο combat. Η απόφαση για streamlining περιεχομένου είναι εμφανής σε κάθε γωνιά του Kiwami 3, όπως στην αντικατάσταση των πολλαπλών trainers με μονάχα έναν, κάτι που εν μέρει βελτιώνει τη ροή του παιχνιδιού, αλλά από την άλλη θυσιάζει αγαπημένους χαρακτήρες, όπως ο Komaki. Οκ, καταλαβαίνω τη λογική του ενός trainer αντί για πολλούς, αλλά έπρεπε να κόψουμε και τα revelations;

Οι αδικαιολόγητες περικοπές

Το παλιό Yakuza 3 έχει μείνει στην ιστορία της σειράς ως το παιχνίδι με τα περισσότερα substories, στο ιλιγγιώδες νούμερο των 119. Το Kiwami 3 ίσως μείνει στην ιστορία ως ένα από τα παιχνίδια με τα λιγότερα, με μονάχα 31 προαιρετικές αποστολές στην ιστορία του Kiryu. Ακόμη πιο απογοητευτική είναι η μεταχείριση του χάρτη της Downtown Ryuku, στην Okinawa. Θυμάμαι χρόνια να φαντασιώνομαι πόσο όμορφος θα φαινόταν ο ειδυλλιακός παράδεισος της Okinawa στην Dragon engine, οι βόλτες στη ρομαντική παραλία μπροστά από το Morning Glory, και όλα αυτά σε πρώτο πρόσωπο. Ίσως, αν ήμαστε και αρκετά τυχεροί, η RGG να αποφάσιζε να μεγεθύνει τον ειδάλλως μικρούτσικο χάρτη της Ryuku, με ουσιαστικές προσθήκες που θα προσέδιδαν βάθος στο νέο σπίτι του Kiryu.

Δυστυχώς, όχι απλά ο χάρτης δεν επεκτάθηκε αλλά μειώθηκε. Μία ολόκληρη γειτονιά στο βόρειο τμήμα της Ryuku πήγε περίπατο, χωρίς καμία λογική εξήγηση. Όταν στο Kiwami 2 έλειπε ολόκληρη η περιοχή του Shinsekai, ήταν απογοητευτικό αλλά κάπως λογικό. Ένα νέο hub πέρα του Sotenbori που μπορούσε εύκολα να κοπεί στο μοντάζ και το περιεχόμενό του να μοιραστεί αλλού. Εξάλλου, χρονικοί περιορισμοί και ένα περιορισμένο budget θα οδηγήσουν σε δύσκολες αποφάσεις και το κόψιμο του Shinsekai (ή Shinseicho στο παιχνίδι) ήταν μάλλον από τις πιο εύκολες καθώς μόνο η δημιουργία του από το μηδέν στη νέα engine θα κόστιζε περισσότερο από όσα θα προσέφερε.Τώρα γιατί λείπει ένα στενό στην Downtown Ryuku ενώ ο χάρτης έχει μείνει σχεδόν ίδιος είναι ένα μυστήριο και φαντάζει μεγαλύτερος κόπος το να αλλάξεις τον χάρτη τόσο λίγο παρά να τον κρατήσεις ως έχει. Και σαν να μην έφτανε αυτό, είναι σχεδόν προσβλητικό ότι σε έναν τόσο μικρό χάρτη μπορούμε να καβαλήσουμε το scooter των Like A Dragon 7 και 8, παρόλο δεν βγάζει νόημα ούτε χρονικά ούτε πρακτικά.

Για να μην παραπονιέμαι μόνο, υπάρχουν και κάποιες καλές προσθήκες στην επανασχεδίαση του Yakuza 3. Ένα τεράστιο μέρος του side content που θα απασχολήσει τον Kiryu για αρκετές ώρες είναι το ολοκαίνουργιο Bad Boy Dragon, καθώς και το storyline του Morning Glory. Επίσης, το storyline του HLA έχει γίνει streamlined αλλά εξακολουθεί να υπάρχει. Οι Reapers είναι σκορπισμένοι στο Kamurocho και την Okinawa και η μορφή των encounters είναι ταυτόσημη με τα bounties που είδαμε στο Pirate Yakuza in Hawaii. Πρόκειται για τις σπάνιες περικοπές που βοηθούν στη ροή του παιχνιδιού, κρατώντας την ουσία χωρίς το έξτρα λίπος.

Συμμορίες μηχανόβιων

Το Bad Boy Dragon, πέρα από το ανατριχιαστικά καινοτόμο του όνομα, παρουσιάζει ένα ενδιαφέρον spin στο combat, βάζοντας τον Kiryu στα παπούτσια (ή στην καπαρντίνα για να είμαστε ακριβείς) του νέου Chairman των Haisai Girls, μίας μικρής τοπικής ομάδας με σκοπό να προστατεύσει τις γυναίκες της Okinawa από διάφορους περίεργους ανέργους με μοναδική χαρά στη ζωή να ενοχλούν άλλους. Με άλλα λόγια τον μέσο άνθρωπο στον κόσμο των παιχνιδιών Yakuza.

Διαμορφώνοντας squads ανάμεσα σε brawlers, tanks και healers, ο Kiryu και τα κορίτσια έρχονται σε αναμέτρηση με εχθρικές ομάδες είτε σε απλά team battles, μεγάλα team battles που λέγονται Total Annihilation και στα Turf Wars, όπου κρίνεται το κάθε squad ξεχωριστά προτού καταλήξουμε στη μεγάλη μάχη. Η δυσκολία του Bad Boy Dragon έρχεται από το γεγονός πως δεν είναι αρκετό να επιβιώσει ο Kiryu. Πρέπει τουλάχιστον η Tsubasa, αρχηγός μετά τον Kazuma, να καταφέρει να μείνει όρθια, κάτι που ειδικά στις πιο μετά μάχες είναι αρκετά δύσκολο. Συγκεκριμένα, το τελευταίο προαιρετικό battle ήταν και η μοναδική στιγμή που αναγκάστηκα να ρίξω τη δυσκολία από Professional, καθώς ό,τι και να έκανα ως Kiryu δεν ήταν αρκετό να διατηρήσει την Tsubasa στη μάχη.

Η πορεία του Kiryu στο Yakuza 3 πρέπει να ήταν ένα σεναριακό curveball για όσους είχαν παίξει το Yakuza 2 στο Playstation 2. Ήταν ξεκάθαρο στον Nagoshi ότι η Sayama έπρεπε να φύγει γιατί ένας ερωτευμένος, οικογενειάρχης και κυρίως χαρούμενος Kiryu θα ήταν πολύ δύσκολος μάλλον στο γράψιμο. Το πώς κατέληξε λοιπόν με ΕΝΝΙΑ παιδιά στη βλέψη του από το Yakuza 2 στο Yakuza 3 είναι ένα σχετικά ανεξήγητο φαινόμενο, αλλά όχι απαραίτητα ανεπιθύμητο. Ήταν μία εξέλιξη για τον χαρακτήρα του αγαπημένου μας δράκου, ειδικά γνωρίζοντας το παρελθόν του με τον Shintaro Kazama.Θυμάμαι δεκαέξι χρόνια πριν, παίζοντας Yakuza 3 στο Playstation 3 μου, να σκέφτομαι ότι θα ήθελα περισσότερες σημαντικές στιγμές με τα παιδιά, πόσο μάλλον όταν αυτές οι στιγμές έχουν τη δυνατότητα να σπάσουν το κρύο προσωπείο της σοβαροφάνειας του Kiryu. Ας σημειωθεί παρακαλώ ότι οι σκέψεις αυτές διαμορφώθηκαν προτού δω τον Kazuma να φωτογραφίζεται γυμνός στο Sotenbori ή να τσατάρει στο omegle με πρόστυχες κυρίες.

Ο μπαμπάς Kiryu

Ευτυχώς το Kiwami 3 διορθώνει αυτή την αβλεψία, δίνοντας μεγαλύτερη έμφαση στον ποιοτικό χρόνο που περνάει ο Kiryu με τα παιδιά, στα σπάνια διαλείμματα που κάνει από το ανελέητο ξύλο. Το ορφανοτροφείο έχει τις δικές του ανάγκες και δυνατότητες. Ο Kiryu και τα παιδιά μπορούν να πουλήσουν ό,τι καλλιεργούν ή φτιάχνουν, από λαχανικά, αυγά και γάλα μέχρι χειροτεχνήματα κατευθείαν από τη ραφομηχανή του Morning Glory. Ψάρεμα, μαγειρική και κηπουρική είναι λίγες από τις ενέργειες που θα κάνουν τον Kazuma να δεθεί με τα παιδιά και να γίνει ο καλύτερος μπαμπάς που μπορεί να είναι.

Ως συνήθως, ο διάκοσμος του Yakuza είναι ζωντανός, με άπειρες δραστηριότητες και minigames να ανταγωνίζονται για τον ελεύθερο χρόνο του Kazuma, ή έστω όσο χρόνο του έχει απομείνει μετά από τις ενοχλητικές μάχες του δρόμου με ρυθμό μία ανά πέντε δευτερόλεπτα. Οι γνωστοί ύποπτοι είναι εδώ. Μπιλιάρδο, bowling, καραόκε (το οποίο ξεκίνησε στο Yakuza 3 με μερικά ιστορικά bangers όπως το Kamurocho Lullaby και το Saturday Night Lover, που για κάποιο αδιανόητο λόγο λείπουν) αλλά και νέοι διασκεδασμοί όπως το spin the wheel raffle, τα minigames του Morning Glory, photo printers και πολλά άλλα. Τα minigames ακολουθούν μία συνέργεια από παιχνίδι σε παιχνίδι, κάτι που μπορεί να βοηθάει συγκλονιστικά στους ρυθμούς ταχύτητας του development, όμως κλέβει λιγάκι από τη μοναδικότητα του κάθε παιχνιδιού. Για παράδειγμα, το Yakuza 3 είχε ένα φανταστικό golf minigame σε ένα τεράστιο course της Okinawa και εδώ έχει αντικατασταθεί με το ξεκάθαρα υποδεέστερο minigolf που υπάρχει και στο Kamurocho.

Το σύστημα των Aloha Links έχει ανακυκλωθεί στο ξεκάθαρα χειρότερο LaLaphone, κάτι που δεν βγάζει τόσο νόημα δεδομένου ότι το παιχνίδι λαμβάνει τόπο το 2008, όταν ακόμα η τεχνολογία των κινητών, όπως τα γνωρίζουμε σήμερα, ήταν σε βρεφικό στάδιο.Ενώ στο Infinite Wealth, η διαδικασία είναι αυτόματη, με ένα απλό «Καλησπέρα» να αρκεί για να γνωρίσουμε κόσμο, εδώ το σύστημα είναι αργό και δυσκίνητο, καθώς απαιτεί από τον παίκτη να μπει σε aiming mode και να κάτσει να δει ένα ολόκληρο animation, όσο φυσικά τον κυνηγάει το ατέρμονα αχόρταγο εξοργισμένο πλήθος για ξύλο.

Και πάλι, η RGG έχει επιμείνει στο τηλέφωνο ως στοιχείο gameplay. Το κλασικό equipment έχει δώσει τη θέση του στο customization του τηλεφώνου, το οποίο ακούγεται τελείως άκυρο σαν πρόταση, αλλά περιέρφγως δουλεύει. Το κινητό του Kiryu είναι customizable και εκτός από το απρόσμενα ενδελεχές οπτικό customization, τα διάφορα charms, wallpapers και κεραίες δρουν ως modifiers που, για παράδειγμα, αυξάνουν το damage του Kiryu σε ένα από τα δύο combat styles, φανερώνουν την τοποθεσία των lockers στο χάρτη, μειώνουν το damage στο low health ή αυξάνουν τη συχνότητα των encounters, αλλά δυστυχώς δεν τα μειώνουν. Πέρα από το κινητό, ο Kiryu έχει περιθώρια αναβάθμισης με skill trees και βελτίωση των στατιστικών του, καθώς και νέες κινήσεις από τον δάσκαλό του.

Η άσχημη πλευρά

Οπτικά, το παιχνίδι είναι απογοητευτικό από κάθε πλευρά. Είναι απορίας άξιο πως γίνεται το Yakuza 6, ένα παιχνίδι δεκαετίας, να φαίνεται πιο όμορφο από το Kiwami 3, που κυκλοφόρησε μόλις. Είναι όμως ξεφτίλα να υπάρχουν στιγμές που το OG Yakuza 3 φαίνεται καλύτερο από το remake. Για κάποιο λόγο, το Kamurocho είναι πνιγμένο σε ένα απαίσιο μπλε φίλτρο, το οποίο εξαφανίζεται στα cutscenes κάνοντας το ακόμα πιο περίεργο στο μάτι όταν επανεμφανίζεται. Ή σε κάποιες σκηνές σε εσωτερικούς χώρους η RGG απλά ξέχασε ότι πρέπει να υπάρχει η ψευδαίσθηση ενός κόσμου έξω από το παράθυρο. Ο Kiryu έχει σκιές ενώ βρίσκεται κάτω από σκιά και δεν φωτίζεται, η συνολική εικόνα είναι υπερβολικά χρωματικά κορεσμένη, εκτός από τις βραδινές σκηνές που είναι κακοφωτισμένες και σκοτεινές χωρίς το ανάλογο luminosity που είχε το Yakuza 3. Αν η ανακύκλωση περιεχομένου ή το πετσόκομμα των substories δεν έφταναν για να αποδείξουν ότι το Kiwami 3 ήταν μία βιαστική κυκλοφορία που ήθελε περισσότερο μαγείρεμα, το οπτικό κομμάτι φτάνει και περισσεύει.

Τουλάχιστον, το performance στις δύο κονσόλες της Microsoft είναι καλό, όπως έχουμε συνηθίσει από την RGG. Το Series S δυσκολεύεται λιγάκι στα μεγάλα Baddie battles όπου γίνεται χαμός στην οθόνη αλλά σε γενικές γραμμές το performance είναι οκ. Η SEGA ήταν μια από τους πρωταθλητές του Xbox Play Anywhere και έτσι τα παιχνίδια της ήταν playable και στα PC. Δυστυχώς, για αδιευκρίνιστο λόγο το Kiwami 3 δεν ακολουθεί στο μοτίβο των Play Anywhere, άρα δεν μπορέσαμε να το τεστάρουμε καθόλου στα PC. Η δυσκολία είναι σαφώς βελτιωμένη σε σχέση με το Yakuza 3, αν και αρκετά streamlined όπως αναφέρθηκε και πριν. Το 40ωρο playthrough μου στο Professional ήταν αρκετό για να κάνω τα πάντα στο Kiwami 3, χωρίς να με δυσκολέψει ποτέ. Οι εχθροί κάνουν αρκετό damage, ακόμα και σε έναν fully upgraded Kiryu, χωρίς όμως να φτάνει ποτέ στο όριο του άδικου.

Ένα σύντομο πρελούδιο

Σε αυτό το review όμως υπάρχει μια παράλειψη ως τώρα. Αν κανείς πάει να αγοράσει τον πιο πρόσφατο τίτλο της RGG, δεν θα τον βρει κάτω από το όνομα του Yakuza 3 Kiwami ακριβώς. Διότι το παιχνίδι, επίσημα, λέγεται Yakuza Kiwami 3 & Dark Ties. Τι είναι λοιπόν το Dark Ties; Εξαρτάται από το ποιον θα ρωτήσεις. Σύμφωνα με το promotional υλικό της RGG, το Dark Ties είναι ένα έξτρα, δωρεάν pack-in game, που γεμίζει τα κενά της ιστορίας του Yoshitaka Mine, από την έξοδό του από τον corporate κόσμο των οικονομικών μέχρι την άνοδό του ως Πατριάρχη του Hakuho Clan, ένα από τα ισχυρότερα παρακλάδια της Yakuza του Tojo.

Στην πραγματικότητα, το Dark Ties είναι ένα πεντάωρο prelude, στο μοτίβο του Majima Saga του Kiwami 2. Αυτές οι πέντε ώρες, στην ουσία τους, είναι πιο κοντά στις δυόμιση, αν εξαιρέσει κανείς το bloat που διακόπτει την ιστορία. Η πρόοδος των τριών chapters του Dark Ties περιφράζεται από τα Good Deeds στο όνομα του Kanda, το προαιρετικό περιεχόμενο που, μέχρι ένα σημείο, έχει γίνει υποχρεωτικό. Πέρα από τα 11 unique substories του Mine, η πλειονότητα των Good Deeds είναι επαναλαμβανόμενες δράσεις ποιότητας fetch quest σε MMO. Μάχες, deliveries και completion points είναι κυρίως αυτά που απασχολούν τον Mine όσον αφορά το gameplay για τις λίγες ώρες που μοιραζόμαστε μαζί του.

Το combat του Dark Ties είναι ωραίο, γρήγορο και διαφέρει από εκείνο του Kiryu. O Mine έχει το αντίστοιχο Dragon Boost του, με όνομα Dark Awakening και το δικό του upgrade skill tree έχει μεγαλύτερα κόστη από εκείνο του Kiryu, αντανακλώντας την υπερπληθωριστική οικονομία του Dark Ties. Η μοναδική προσφορά του Dark Ties που αξίζει στα αλήθεια είναι το Survival Hell, ένα μοναδικό activity αποκλειστικά για τον Mine, που μοιάζει με roguelike dungeon crawler. Υπάρχει αρκετό βάθος στους μηχανισμούς του mode και οι αναβαθμίσεις είναι μονόδρομος αν θέλει κανείς να φτάσει στο τέλος.

Το story του Dark Ties όμως είναι κάπως αχρείαστο. Δεν απαντά σε πολλές ερωτήσεις ή έστω δεν απαντά στις σωστές ερωτήσεις. Η παιδική ηλικία του Mine και η σχέση του με τον πατέρα του (ένα κοινό σημείο σχεδόν όλων των villains του Yakuza) είναι αυτά που τον διαμορφώνουν στον άπληστο καπιταλιστή που πιστεύει μόνο στο χρήμα, όχι τόσο το σήμερα. Το Dark Ties επιλέγει να μας λύσει την απορία σχετικά με τη φύση της σχέσης του με τον Daigo, καθώς και το πως ήρθε σε επαφή με τον Kanda. Πέντε ώρες μετά με άφησε να αναρωτιέμαι αν εν τέλει χρειαζόταν όλο αυτό ή αν κάποια πράγματα έπρεπε να μείνουν μυθοποιημένα και άγνωστα. Και πέρα από την ίδια την ιστορία που, δεν μπορώ να πω, είχε τις στιγμές της, το χειρότερο μου ήταν το side content, και όχι μόνο επειδή ήταν αδιάφορο.

Η RGG μας έχει δείξει, καιρό τώρα, ότι έχει ένα τιτάνιο πρόβλημα με το να γράφει γκρι πρωταγωνιστές. Όλοι πρέπει να είναι καλοί και άγιοι παρόλο που ζουν ίσως στον πιο ηθικά απαράδεκτο διάκοσμο που έχω συναντήσει ποτέ σε video game σειρά, με τον Average Joe να θεωρεί αποδεκτό να επιτεθεί σε έναν γονιό που κυκλοφορεί με το παιδί του ή να προσπαθήσει να πάρει στο σπίτι του ένα 8χρονο κορίτσι. Αυτό το πολύ μεγάλο πρόβλημα εκτείνεται σε όλους τους πρωταγωνιστές της RGG. Αλλά έστω, αυτοί είναι οι καλοί. Είμαι πεπεισμένος ότι δεν ήθελα ποτέ μου να δω τον Mine να κάνει καλές πράξεις, να τραγουδάει καραόκε και να συμπεριφέρεται σαν ένας πιο εσωστρεφής Ichiban. Αυτά καταστρέφουν εντελώς χαρακτήρες και τον μύθο γύρω από αυτούς. Ο Mine είναι σταθερά από τους πιο υπερψηφισμένους χαρακτήρες στα popularity polls της SEGA, εδώ και χρόνια. Το fanservice της RGG, ειδικά δεδομένου του νέου ending που αλλάζει ριζικά την ιστορία, μπορεί να έχει τις καλύτερες προθέσεις άλλα έχει και το χειρότερο αντίκτυπο.

Με αυτή τη γέφυρα προχωράμε στο κομμάτι της ιστορίας του Yakuza 3 Kiwami, κάτι που, υπό άλλες συνθήκες, θα είχα αναφέρει από την αρχή. Η πλοκή του παιχνιδιού, η οποία σε γενικές γραμμές παραμένει ίδια, είναι λίγο μπερδεμένη. Από παλιά οι fans της σειράς κορόιδευαν το γεγονός ότι η εξήγηση της πλοκής γίνεται σε ένα chapter, ορθώς ονοματισμένο «The Plot». Αν μη τι άλλο, το ορφανοτροφείο προχωράει αρκετά τον χαρακτήρα του Kiryu ώστε ένας φαν να μην προσπεράσει τελείως τον τρίτο τίτλο της σειράς και οι περισσότεροι χαρακτήρες που εισάγονται είναι αξιομνημόνευτοι, αν και όχι απαραίτητοι στη συνέχεια της ιστορίας.

Μία διαφορά που αξίζει να αναφερθεί είναι και το recast πολλών από αυτούς τους χαρακτήρες, τόσο στη φωνή όσο και στη φυσιογνωμία. Για τους παίκτες που δεν έχουν ζήσει το ταξίδι του Kiryu στην Okinawa δεν θα φανεί καθόλου περίεργο αλλά για εμάς, τους βετεράνους, είναι σαν να έχει χαθεί κάτι.Ο Rikiya πλέον είναι απλά ένας generic τύπος, ο Nakahara έχασε όλη τη βαρύτητα που έφερε η μορφή του και ο Hamazaki… Καλά. Αν ξεκινήσουμε να λέμε για τον Hamazaki… Ο κόσμος ούρλιαζε για μποϊκοτάζ λόγω του ηθοποιού Kagawa και τις σεξουαλικές του επιθέσεις στα αλήθεια. Σαράντα ώρες και καμία στρατιωτική βάση μετά, ο Yokoyama παίρνει μία από τις πιο τολμηρές και παράξενες αποφάσεις που αλλάζουν εντελώς τη ροή των γεγονότων. Μακάρι να μπορούσα να πω περισσότερα αλλά δεν είναι ακόμα η ώρα. Ένα είναι σίγουρο. Ο ίδιος ο δημιουργός του Kiwami 3 είπε ότι μάλλον δεν θα υπάρξει ακριβώς Kiwami 4, καθώς κάτι τέτοιο δεν θα έβγαζε νόημα. Τι σημαίνει αυτό για το μέλλον των Yakuza; Πραγματικά δεν ξέρω. Και νομίζω ότι δεν ξέρει και η ίδια η RGG. Είναι εμφανές ότι δεν υπάρχει κάποιο σχέδιο για το μέλλον, μονάχα fan service και αλλαγές απλά για την αλλαγή.

Μια αχρείαστη προσπάθεια

Το Yakuza Kiwami 3 δεν είναι ένα love letter στο original Yakuza 3. Είναι μία αχρείαστη προσπάθεια να τιθασευτεί ένα τέρας που δεν χρειαζόταν εξημέρωση, επειδή οι παίκτες του έμαθαν με τα χρόνια να το αγαπούν για αυτό που είναι. Είναι μία «συγγνώμη, γράψε λάθος» που στη συνέχεια οδηγεί σε ένα μεγαλύτερο σφάλμα. Εξάλλου, η ίδια η SEGA έκανε τα αδύνατα δυνατά να ξεχάσουμε το παλιό Yakuza 3, μιας και το έκανε delist με την κυκλοφορία του Kiwami 3, ασχέτως αν είναι δύο εντελώς διαφορετικά παιχνίδια με τελείως διαφορετικό περιεχόμενο.

Τα μονομερή στοιχεία του παιχνιδιού αρκούν να συντελέσουν σε ένα καλό, διασκεδαστικό παιχνίδι, με όλα τα θετικά και τα αρνητικά του, αλλά ως ένας από τους μεγαλύτερους fans των Yakuza αρχίζω και αναρωτιέμαι και ο ίδιος. Μήπως η RGG πρέπει να κάνει ένα διάλειμμα από την κυκλοφορία ενός ή δύο Yakuza το χρόνο; Γιατί η πτώση στην ποιότητα αρχίζει και φαίνεται. Η επιτηδευμένη συνέργεια gameplay στοιχείων, επανάληψη τοποθεσιών, ανακύκλωση περιεχομένου έχουν την επίπτωσή τους στο τελικό αποτέλεσμα. Δεν ξέρω που θα τη βγάλει ο Ichiban στο Like A Dragon 9 αλλά ήδη ξέρω ότι για κάποιο λόγο θα ράβει, μόνο και μόνο επειδή το κάνει και ο Kiryu στο ορφανοτροφείο. Α και ότι θα γίνει retcon τουλάχιστον άλλος ένας θάνατος και ο Yukio Terada θα έχει το δικό του μπαρ στο Οχάιο. Αλήθεια, τι σημασία έχει ο θάνατος ενός χαρακτήρα όταν το ίδιο το παιχνίδι αναιρεί κάθε βαριά απόφαση που έχει πάρει, στο βωμό του fanservice;

Το review βασίστηκε στη ψηφιακή έκδοση του παιχνιδιού, η οποία μας παραχωρήθηκε από τη SEGA.