Young Sherlock – Review της 1ης σεζόν

Αυτή είναι μια κριτική χωρίς spoilers για όλα τα οκτώ επεισόδια της πρώτης σεζόν του “Young Sherlock”, η οποία κυκλοφορεί στο Amazon Prime Video.

Ο Guy Ritchie, ο οποίος έφερε το πνευματώδες και υψηλής κινητικής ενέργειας στυλ του σε δύο πολύ διασκεδαστικές ταινίες “Sherlock Holmes” με πρωταγωνιστή τον Robert Downey Jr., επιστρέφει στον κόσμο με το γεμάτο περιπέτειες “Young Sherlock” του Prime Video, ως εκτελεστικός παραγωγός και σκηνοθέτης. Παρά το γεγονός ότι αναλώνει την επεισοδιακή του ενέργεια σε ένα μυστήριο που εκτείνεται σε ολόκληρη τη σεζόν και “κονταίνει” λίγο τον χαρακτήρα του Sherlock στη πορεία, το “Young Sherlock” είναι μια ζωηρή διασκέδαση που λειτουργεί καλά ως μια περιπέτεια της “Ομάδας Sherlock”, συγκεντρώνοντας μια παρέα από επιτήδειους και ικανούς χαρακτήρες για να σώσουν τον κόσμο από ένα όπλο μαζικής καταστροφής της βικτοριανής εποχής. Μπορεί να μην μοιάζει με ένα παραδοσιακό μυστήριο του Sherlock Holmes, αλλά κατά διαστήματα θυμίζει το “Leverage” με μια δόση “Indiana Jones”… και αυτό δεν είναι καθόλου κακό.

Δεν είναι η πρώτη φορά που εξερευνώνται τα κατορθώματα ενός νεαρού, έφηβου Sherlock, αλλά είναι σπάνιο να καταλήγουν στην οθόνη. Την τελευταία φορά που συνέβη αυτό, μάλιστα, ήταν σε μια ταινία παραγωγής Steven Spielberg σε σενάριο του Chris Columbus πριν από πάνω από 40 χρόνια, η οποία φανταζόταν τον Holmes και τον Watson να συναντιούνται στο οικοτροφείο (με τον Moriarty να είναι ένας από τους δασκάλους). Το “Young Sherlock” φέρεται να είναι προσαρμοσμένο από τη σειρά βιβλίων του Andrew Lane (αντί για τα αυθεντικά βιβλία του Arthur Conan Doyle), αν και το γεγονός ότι ο Sherlock έχει διαφορετική ηλικία από ό,τι σε εκείνα τα βιβλία, και το γεγονός ότι πρόκειται για μια πρωτότυπη ιστορία γραμμένη για την οθόνη, φαίνεται να υποδηλώνει περισσότερο μια χαλαρή σύνδεση “εμπνευσμένη από”.

Ο Ritchie και ο showrunner Matthew Parkhill θα μπορούσαν να είχαν ακολουθήσει ξανά τη διαδρομή Holmes/Watson, αλλά αποφάσισαν να μας παρουσιάσουν έναν Sherlock ο οποίος – σε μια ταπεινωτική ανατροπή – δεν είναι πάντα το πιο έξυπνο άτομο στο δωμάτιο. Υπάρχουν, ωστόσο, κάποια χαρακτηριστικά γνωρίσματα· είναι πεισματάρης, χωρίς κατεύθυνση και δρα ως διαρκής ενόχληση για τον σταθερό μεγαλύτερο αδελφό του, Mycroft (Max Irons), αλλά είναι κακός στη μάχη και οι ικανότητές του στην αφαίρεση βρίσκονται σε στοιχειώδες επίπεδο. Το “Young Sherlock” παρουσιάζει τον ήρωά μας με μια ομάδα συμμάχων που τον βοηθούν να οξύνει τα ένστικτά του και να βελτιώσει τις γροθιές του, ενώ το μεγάλο μυστήριο που διατρέχει την ιστορία λειτουργεί ως μια δοκιμασία “πυρός” που αρχίζει να σφυρηλατεί τον Sherlock στον μελλοντικό Holmes.

Η ιστορία ξεκινά με τον Mycroft, ο οποίος έχει αναγκαστεί να αναλάβει την ευθύνη για τον Sherlock ελλείψει του πατέρα τους, του μόνιμα απόντα Silas (Joseph Fiennes), και της εγκλεισμένης σε ίδρυμα μητέρας τους, Cordelia (Natascha McElhone). Ο Mycroft βγάζει τον Sherlock από τη φυλακή και του βρίσκει δουλειά ως υπηρέτη στην Οξφόρδη, η οποία είναι η πρώτη ανατροπή στην παράδοση, αφού ο Sherlock είναι ένας αυτοδίδακτος νομάς και όχι ένας λαμπρός φοιτητής. Ο παιδικός θάνατος της αδελφής τους, Beatrice, πλανάται σαν σκιά πάνω από τις αδελφικές τους διαμάχες, καθώς το περιστατικό όχι μόνο οδήγησε την Cordelia σε ψυχιατρική κλινική, αλλά ώθησε και τον Sherlock σε μια ζωή επιπόλαιης επαναστατικότητας, αφού κατηγορήθηκε από τον Silas για τον θάνατο της αδελφής του.

Μετά από λίγο Good Will Holmes στην Οξφόρδη, μια γνωριμία με τον James Moriarty και την αποκάλυψη ενός σχεδίου δολοφονίας συγκεκριμένων καθηγητών, ξεκινά η δράση. Δεν θα αναλύσω την τεράστια συνωμοσία που αποκαλύπτεται για να παραμείνω χωρίς spoilers, αλλά είναι μια ιδέα στο στυλ του Guy Ritchie. Στην πραγματικότητα, παρόλο που το “Young Sherlock” διαδραματίζεται σε ένα διαφορετικό σύμπαν του Holmes από το “Sherlock Holmes: A Game of Shadows” του 2011, μοιράζονται το μεγαλείο της νέας επιστήμης που συγχωνεύεται με όπλα που αλλάζουν τον κόσμο και την κερδοσκοπία πολέμου. Ο κακός ενεργεί ως πρωτότυπος Moriarty, ενώ ο ίδιος ο νεαρός Moriarty ενεργεί ως πρωτότυπος Watson, αν και με μερικά πιο διαβολικά χαρακτηριστικά.

Η εκδοχή του “Young Sherlock” για τις ικανότητες αφαίρεσης του μελλοντικού ντετέκτιβ είναι η ικανότητά του να επικαλείται ένα παλάτι της μνήμης, το οποίο μπορεί να τον τοποθετήσει μέσα στην ανάμνηση οτιδήποτε εξετάζει. Είναι μια εκδοχή του τρόπου με τον οποίο ο RDJ είναι σε θέση να προβλέπει νοητικά τις μάχες και τις πιθανότητες επιτυχίας στις ταινίες του Ritchie, αλλά εδώ χρησιμοποιείται περισσότερο για την ανάλυση της σκηνής του εγκλήματος. Είναι ένα ωραίο μέρος της υπόθεσης που βοηθά να διαχωριστεί ο Sherlock από το υπόλοιπο της παρέας του, και ο Tiffin είναι υπολογίσιμος ως αυτή η άπειρη εκδοχή του Sherlock, αλλά είναι ο James Moriarty που κλέβει την παράσταση. Είναι ευάλωτος, μυστηριώδης και σκανδαλιάρης ταυτόχρονα. Δεν έχουμε πολλή εικόνα για το παρελθόν του, εκτός από το ότι δεν προέρχεται από πλούσια οικογένεια και φαίνεται να ζηλεύει/θαυμάζει την οικογένεια του Sherlock, όσο διαλυμένη κι αν είναι. Είναι σαν να έδινε τα πάντα για να γίνει μέρος κάποιου πράγματος… ακόμα κι αν αυτό το πράγμα ήταν ρημαγμένο.

Ο Moriarty γίνεται η κινητήρια δύναμη για μεγάλο μέρος της σειράς και είναι αυτός που βάζει τον Sherlock σε φόρμα για μάχη· φτάνει μάλιστα να εισάγει την ατάκα: “Όταν έχεις αποκλείσει όλα τα απίθανα, τότε ό,τι απομένει…”. Είναι βασικά ένας φίλος “μέχρι θανάτου” σαν τον Jeremy Renner στο “The Town”, που βοηθά τον Ben Affleck χωρίς ερωτήσεις. Η σειρά προσέχει επίσης καλά αυτή τη σχέση, χωρίς να μας βυθίζει βίαια σε χαζή περιοχή του “τώρα είναι εχθροί!”. Το υπόλοιπο cast είναι επίσης εξαιρετικό, με τον Fiennes να λάμπει ως νάρκισσος και την McElhone να έχει μια ωραία πορεία ως μια γυναίκα που ανακτά τη ζωή και την οικογένειά της. Η Zine Tseng, ως μια Κινέζα πριγκίπισσα που φοιτά στην Οξφόρδη, είναι ένας υπέροχος μπαλαντέρ σε στυλ Irene Adler, που λειτουργεί κυρίως με τη δική της ατζέντα, αλλά είναι επίσης βαθιά συνδεδεμένη με όλα όσα συμβαίνουν. Α, και αν θέλετε να δείτε τον Colin Firth ως έναν σκιώδη, φωνακλά και ανόητο τύπο, τότε το “Young Sherlock” σας καλύπτει.

Υπάρχουν μερικοί αναχρονιστικοί διάλογοι εδώ κι εκεί – “Game recognizes game” κ.λπ. – και τις περισσότερες φορές δεν μοιάζει απαραίτητα με ιστορία Sherlock Holmes, καθεαυτή, αλλά η αναβαθμισμένη δράση του “Young Sherlock” και οι κοσμοπολίτικες περιπέτειες υψηλού ρίσκου σε στυλ “Tintin” αποτελούν μια διασκεδαστική απόσπαση της προσοχής και μια ευχάριστη νέα είσοδο στον κόσμο του “Τι θα γινόταν αν…;” του Holmes.