Οι αστρονόμοι μόλις εντόπισε αυτό που φαίνεται να είναι μια κοσμική ανωμαλία: ένας αμυδρός γαλαξίας με τόσο λίγα ορατά αστέρια που, σύμφωνα με υπολογισμούς, έως και το 99,9 τοις εκατό της μάζας του είναι σκοτεινή ύλη. Το υπόλοιπο 0,1 τοις εκατό είναι συμβατική ύλη.
Αυτός ο γαλαξίας, που βρίσκεται περίπου 300 εκατομμύρια έτη φωτός μακριά, είναι πρακτικά αόρατος. Μόνο τέσσερα σφαιρικά σμήνη, μικρές συγκεντρώσεις αστεριών που μοιάζουν με απομονωμένες γειτονιές στη μέση του κενού, ξεχωρίζουν. Για χρόνια, αυτές οι συλλογές αστεριών στο σμήνος του Περσέα θεωρούνταν ανεξάρτητα αντικείμενα.
Τώρα, μετά από εξαντλητική ανάλυση, α μελέτη που δημοσιεύτηκε στο The Astrophysical Journal Letters παρουσιάζει ακλόνητα στοιχεία ότι αυτά τα σφαιρικά σμήνη είναι μέρος του ίδιου γαλαξία που κυριαρχείται από τη σκοτεινή ύλη. Με προσωρινή ονομασία CDG-2 (Υποψήφιος Σκοτεινός Γαλαξίας-2), είναι ο πρώτος γαλαξίας που ανιχνεύεται μόνο από τα φωτεινότερα θραύσματά του.
Οι συγγραφείς συγκέντρωσαν δεδομένα από τα τηλεσκόπια Hubble, Euclid και Subaru, τρία από τα πιο ισχυρά διαθέσιμα παρατηρητήρια. Οι συνδυασμένες μετρήσεις αποκαλύπτουν μια εξαιρετικά αδύναμη λάμψη γύρω από τα τέσσερα σφαιρικά σμήνη. Αυτό το υπολειπόμενο φως είναι ένα σαφές σημάδι ενός υποκείμενου γαλαξία τόσο αμυδρό που τα τρία τηλεσκόπια τον έχασαν από μόνα τους.
Περισσότερα από ό,τι συναντά το μάτι
Η προκαταρκτική ανάλυση δείχνει ότι το CDG-2 έχει συνολική φωτεινότητα που ισοδυναμεί με περίπου 6 εκατομμύρια ήλιους, με τα τέσσερα σφαιρικά σμήνη να συνεισφέρουν περίπου το 16 τοις εκατό αυτής της φωτεινότητας, ένα ασυνήθιστα μεγάλο μερίδιο. Αυτή η κατανομή υποδηλώνει ότι, παρά το χαμηλό φως του, ο γαλαξίας είναι ένα βαρυτικά δεσμευμένο σύστημα, υπονοώντας ένα ιδιαίτερα πυκνό φωτοστέφανο σκοτεινής ύλης. Οι αστρονόμοι εκτιμούν ότι αυτή η αόρατη δομή αντιπροσωπεύει μεταξύ 99,94 και 99,98 τοις εκατό της συνολικής μάζας του CDG-2.
Σύμφωνα με τα τρέχοντα μοντέλα, η σκοτεινή ύλη αποτελεί περίπου το 27 τοις εκατό της συνολικής ενεργειακής πυκνότητας του σύμπαντος και περίπου το 85 τοις εκατό της ύλης του. Αν και η ακριβής φύση του τι συνθέτει τη σκοτεινή ύλη είναι ακόμα ασαφής, επειδή ούτε εκπέμπει ούτε αντανακλά φως, οι επιστήμονες συμπεραίνουν την ύπαρξή της από τις βαρυτικές της επιδράσεις στην ακτινοβολία, την ορατή ύλη και τη μεγάλης κλίμακας δομή του σύμπαντος.
Η σκοτεινή ύλη είναι τόσο διάχυτη σε όλους τους γαλαξίες που η παρουσία της εξηγεί τη σταθερότητα και την κίνηση των αστεριών σε συστήματα όπως ο Γαλαξίας. Για παράδειγμα, τα τρέχοντα μοντέλα δείχνουν ότι ο γαλαξίας μας είναι ενσωματωμένος σε ένα φωτοστέφανο που αποτελείται από περίπου 90 τοις εκατό σκοτεινή ύλη.
Ωστόσο, η περίπτωση του CDG-2 είναι ακραία: ένας γαλαξίας χωρίς σχεδόν αστέρια, που περιβάλλεται σχεδόν εξ ολοκλήρου από ένα αόρατο φωτοστέφανο. Αυτοί οι τύποι συστημάτων, οι λεγόμενοι «σκοτεινοί γαλαξίες», αρχίζουν να εμφανίζονται στα αστρονομικά αρχεία. Πέρα από τη σπανιότητά τους, οι επιστήμονες τα εκτιμούν επειδή χρησιμεύουν ως φυσικά εργαστήρια για την εξερεύνηση της φύσης της σκοτεινής ύλης και τη δοκιμή των σημερινών μοντέλων σχηματισμού γαλαξιών.
Αυτή η ιστορία εμφανίστηκε αρχικά στο WIRED en Español και έχει μεταφραστεί από τα ισπανικά.
VIA: popsci.com
