Μια πρόσφατη ανάλυση από το Imperial College London αποκαλύπτει σημαντικές πληροφορίες για τη διαχείριση των επιπέδων της «κακής» LDL χοληστερόλης. Η μελέτη, που παρουσιάστηκε κατά τη διάρκεια του Συνεδρίου της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Αθηροσκλήρωσης στην Αθήνα στις 25 Μαΐου, δημοσιεύθηκε στο American Journal of Preventive Cardiology, και καταδεικνύει ότι η έγκαιρη παρέμβαση μπορεί να αποφέρει μακροχρόνια οφέλη, μειώνοντας τον κίνδυνο σοβαρών καρδιοαγγειακών επεισοδίων.
Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μελέτης, μια μείωση της LDL κατά μόλις 0,36 mmol/L (ή περίπου 14 mg/dL) σε άτομα με χαμηλό κίνδυνο, μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο σοβαρής καρδιοαγγειακής νόσου κατά 25%. Αντίθετα, για τα άτομα υψηλού κινδύνου που ακολουθούν καθυστερημένη θεραπεία, απαιτείται μείωση της LDL κατά περίπου οκτώ φορές μεγαλύτερη (άνω των 3 mmol/L, ή 116 mg/dL), με τη χρήση υψηλότερων δόσεων στατινών που συνεπάγονται μεγαλύτερο κίνδυνο παρενεργειών.
Η τρέχουσα προσέγγιση βάσει των οδηγιών του NICE βασίζεται στον 10ετή κίνδυνο εμφάνισης αθηροσκλήρωσης, οδηγώντας συχνά σε καθυστέρηση της θεραπείας μέχρις ότου η κατάσταση επιδεινωθεί. Η νέα έρευνα, η οποία αναλύει δεδομένα από 17 κλινικές μελέτες με συμμετοχή πάνω από 100.000 ατόμων, δείχνει ότι η έγκαιρη μείωση της LDL σε πιο νεαρή ηλικία, με λιγότερες δόσεις, μπορεί να επιβραδύνει την εξέλιξη της ασθένειας. Η παρομοίωση με την αποταμίευση για τη σύνταξη υπογραμμίζει τη σημασία του να ξεκινάει κανείς νωρίς για να επωφεληθεί μακροπρόθεσμα.
Οι ερευνητές επισημαίνουν ότι τα ευρήματα χρήζουν επικύρωσης μέσω περισσότερων μελετών μεγάλης κλίμακας. Ωστόσο, προειδοποιούν ότι εάν οι μελλοντικές έρευνες επιβεβαιώσουν τα αποτελέσματα τους, είναι πιθανό οι κλινικές οδηγίες να τροποποιηθούν μέσα στα επόμενα χρόνια, αναγνωρίζοντας την ανάγκη για έλεγχο των επιπέδων LDL το συντομότερο δυνατόν.
