Καθώς τα επίπεδα θορύβου στους ωκεανούς συνεχίζουν να αυξάνονται εξαιτίας της ανθρώπινης δραστηριότητας, οι φάλαινες αναγκάζονται να μειώνουν τη δραστηριότητά τους κατάδυσης. Αυτή η περιορισμένη δραστηριότητα έχει σοβαρές επιπτώσεις στην υγεία τους, καθώς η αναγκαστική νηστεία που υποχρεώνονται να υποστούν τους αποδυναμώνει με την πάροδο του χρόνου. Σε αυτό το άρθρο θα εξετάσουμε πώς οι θαλάσσιες δραστηριότητες, περιλαμβανομένων των στρατιωτικών επιχειρήσεων και του θαλάσσιου εμπορίου, επηρεάζουν ένα από τα πιο ευαίσθητα και σημαντικά οικοσυστήματα του πλανήτη.
Από τη Θορυβώδη Σύγχυση στη Θανάσιμη Ζημιά
Στη στενή χοάνη του Στενού του Ορμούζ, οι εντατικές στρατιωτικές δραστηριότητες δημιουργούν κρουστικά κύματα και επιβλαβείς αλλαγές πίεσης στο νερό. Αυτά τα φαινόμενα αποτελούν σοβαρές απειλές για τα θαλάσσια είδη που δεν είναι προσαρμοσμένα σε αυτές τις συνθήκες. Υποβρύχιες εκρήξεις μπορούν κυριολεκτικά να σκοτώσουν ψάρια ή να προκαλέσουν μόνιμες βλάβες στα ακουστικά συστήματα των θαλάσσιων θηλαστικών, όπως φάλαινες και δελφίνια.
Ο Aaron Bartholomew, καθηγητής Βιολογίας στο Αμερικανικό Πανεπιστήμιο του Σάρτζα, επισημαίνει ότι «η έντονη ναυτική δραστηριότητα μπορεί να οδηγήσει σε προσωρινές μετακινήσεις φαλαινών και δελφινιών από περιοχές με υψηλό θόρυβο». Ωστόσο, οι μακροχρόνιες επιπτώσεις της σύγχρονης θαλάσσιας σύγκρουσης μπορεί να είναι θανατηφόρες, καθώς η απώλεια ακοής στα κητώδη είναι συχνό φαινόμενο. Ακόμη και αν οι ακουστικές βλάβες δεν είναι άμεσα θανατηφόρες, η μακροπρόθεσμη αποδυνάμωση μπορεί να καταστήσει τα ζώα πιο ευάλωτα σε άλλα είδη στρες.
Οι ναυτικές νάρκες, που συχνά βρίσκονται σε περιοχές υψηλής ναυτικής δραστηριότητας, εγκυμονούν παρόμοιους κινδύνους. Όταν εκραγούν, δημιουργούν κρουστικά κύματα που μπορούν να προκαλέσουν βλάβες στα εσωτερικά όργανα των ψαριών και να πλήξουν τα ακουστικά όργανα των θαλάσσιων θηλαστικών. Αυτές οι καταστάσεις προκαλούν την προσωρινή ή μόνιμη μετατόπιση των ειδών, επηρεάζοντας τη βιολογία τους και τις κοινωνικές τους αλληλεπιδράσεις.
Ακόμη και σε περιορισμένους διάδρομους όπως το Στενό του Ορμούζ, οι βραχυπρόθεσμες επιπτώσεις μπορεί να έχουν μακροπρόθεσμες συνέπειες. Η προσωρινή απομάκρυνση των φαλαινών και των δελφινιών μπορεί να διαταράξει τα φυσικά πρότυπα διατροφής και τη χρήση των οικοτόπων, οδηγώντας σε οικολογικές πιέσεις που μπορεί να διαρκέσουν χρόνια.
Η Φύση του «Αργού Ρεύματος»
Ο Αραβικός Κόλπος είναι μια περιοχή μοναδικά ευάλωτη, καθότι η κυκλοφορία των υδάτων συμβαίνει με πολύ αργούς ρυθμούς. Η πλήρης ανανέωση των υδάτων μπορεί να διαρκέσει από δύο έως πέντε χρόνια, γεγονός που σημαίνει ότι οποιοσδήποτε ρύπος—είτε από πετρέλαιο, καύσιμα ή άλλα υλικά—μπορεί να παραμείνει πολύ καιρό μετά το αρχικό συμβάν, επηρεάζοντας έτσι τόσο την επιφάνεια όσο και το βυθό του οικοσυστήματος.
Ο Bartholomew προειδοποιεί ότι μια μεγάλη πετρελαιοκηλίδα στο Στενό του Ορμούζ θα μπορούσε να έχει σοβαρές συνέπειες: «Μια τέτοια διαρροή θα μπορούσε να μολύνει σοβαρά τις παραλίες και να πλήξει περιοχές φωλεοποίησης χελωνών, όπως τα νησιά Sir Bu Nair».
Αναλόγως, οι πετρελαιοκηλίδες μπορούν να καταστρέψουν ενήλικες θαλάσσιες χελώνες και θαλάσσια φίδια, επηρεάζοντας ταυτόχρονα και τα βιότοπα φωλιάσματος. Οι συνέπειες επεκτείνονται και στα θαλάσσια θηλαστικά, όπως τα Ινδο-Ειρηνικά δελφίνια, που ζουν στα νερά γύρω από την περιοχή, καθώς και στα θαλασσοπούλια.
Επιπλέον, οι φαλαινοκαρχαρίες που μεταναστεύουν εποχιακά στον κόλπο μέσω του Στενού του Ορμούζ είναι επίσης ευάλωτοι. Αυτά τα ζώα τρέφονται κοντά στην επιφάνεια, καθιστώντας τα επιρρεπή σε ρύπους όπως το πετρέλαιο. Ο Bartholomew προσθέτει: «Παρά το γεγονός ότι το πετρέλαιο επιπλέει, οι καταιγίδες και τα υψηλά κύματα μπορούν να διασπείρουν το πετρέλαιο σε μεγαλύτερα βάθη, επηρεάζοντας σοβαρά την υγεία των κοραλλιών στην περιοχή, ιδίως στις ιρανικές ακτές».
Η ρύπανση στην επιφάνεια μπορεί όμως να έχει και απρόσμενες επιπτώσεις στη συμπεριφορά των θαλάσσιων ειδών. Οι πετρελαιοκηλίδες μπορεί να δημιουργούν σκιερά σημεία στην επιφάνεια του νερού, προσελκύοντας μικρά ψάρια και, ενδεχομένως, άλλα θαλάσσια ζώα, όπως χελώνες και καρχαρίες, στα μολυσμένα νερά.
